Hoofdstuk 13~Al snel volwassen.

'Mam, ik... ik ben zwanger.' ik wist even niet wat ik moest zeggen, er kwamen allemaal vragen in mijn hoofd, wie is de vader, hoe kon het ooit gebeuren... Ik wist niet hoe ik moest reageren, ik wilde boos worden, ik had al m'n kinderen nog zo duidelijk gemaakt dat ze het veilig moesten doen, maar ik wilde niet boos worden. Het zal voor Lisa ook een klap zijn en daar zou ik het haar alleen maar moeilijker mee maken. 'Van wie is het schat.' nu moest Lisa nog harder huilen. 'Mam, je begrijpt het niet. Ik, ik... ik wilde het niet.''Huh, wat bedoel je schat, je wilde niet zwanger worden?''Nee! Dat bedoel ik niet mam, ik wilde het niet doen, snap je het niet?' nu begreep ik het pas, mijn dochter was verkracht. 'Wie... wie is de vader dan?' vroeg ik waarop Lisa antwoord was: 'Sander...'

Vlak na het gesprek voelde ik een steek in mijn buik, een hele harde. 'AUUHW!' Dean kwam er meteen aangerend. 'Wat is er lief?''Ik voelde.. AUW. Nog een keer.' ik kon niet eens meer rechtop staan van de pijn. Dean begeleidde me naar de bank waarop ik ging liggen, maar beter werd het niet. Het werd alleen maar erger dus gingen we naar het ziekenhuis. Daar gebeurde 1 van de ergste dingen in mijn leven, ik had een miskraam...
Ondertussen ging het thuis ook niet perfect, want Lisa moest de hele tijd kotsen, maar dat hoort bij een zwangerschap.
Een paar weken later was er weer wat rust thuis, het ging goed met mij en ook met Lisa. We hebben ook heel veel gepraat en daar kwam uit dat Lisa het kind wilt houden, als ze eraan dacht dat ze haar kindje moest vermoorden in haar buik of weggeven stonden de tranen al in haar ogen. 'Het is en blijft van mij!' hopelijk krijgt ze er geen spijt van.
Wel is de gele python dood gegaan, aan de ene kant sneu voor dat beestje, maar aan de andere kant vind ik het ook niet zo heel erg. Hij was eigenlijk van Rajan, maar die is hem nooit komen ophalen.

 We hebben ook weer een nieuwe schoonmaker, Annet en ze is heel aardig.Dat moet ook wel, want als er een stom iemand elke dag mijn huis schoonmaakt, wordt ik gek.
Het kotsten ging ook door dus het was wel mooi dat Annet er elke dag is, het toilet wordt niet vanzelf schoon.
'Lisa, zullen we vandaag naar de stad gaan? Ik denk dat het wel eens tijd is voor zwangerschapskleding.''Ja, gezellig.' zo gezegd, zo gedaan, want 2 uur later liepen we in de stad alle kledingwinkels leeg te kopen.
2 maanden later gingen we lekker op vakantie, heerlijk! Lisa kon jammer genoeg niet mee, want ze moest gewoon naar school en eigenlijk was het wel goed dat ze even alleen zou zijn, zo zou ze een beetje leren om voor zichzelf te zorgen als wij er niet zijn en ze een baby heeft.

 Toen we na 5 heerlijke dagen weer terug kwamen zag ik dat er veel was geschilderd, ik vond het geweldig. Ik, als schilder, vind het natuurlijk fantastisch dat mijn eigen dochter gaat schilderen.
Niet alleen de vakantie ging eigenlijk veel te snel, ook al die maanden. Lisa's buik werd steeds dikker en ze heeft al een paar keer een echo gehad en de baby zag er prachtig uit. Lisa heeft ook al 2 mooie namen bedacht, natuurlijk wel met een klein beetje hulp van mama.
De tweeling was weer jarig! We hebben geen feest gehouden, want daar hadden we gewoon geen zin in, haha, maar ze hebben wel mooie cadeaus gehad en vonden het ook niet erg dat er geen feestje was, het was alsnog een hele gezellige dag!

 Tijdens haar zwangerschap zat Lisa veel achter de laptop, ze chatte veel en ook met Rajan, hij zou tenslotte opa worden en Lisa vond wel dat hij het moest weten en dat snap ik, ze krijgt een kindje en ze wilt heel graag dat hij/zij natuurlijk wel zijn/haar opa ziet. Daardoor ging het ook beter tussen hun, Rajan wilt zelfs een keer langskomen om haar kindje te zien.
En natuurlijk komt aan alles een einde, dus ook een zwangerschap, alleen krijg je daar dan weer iets heel bijzonders voor terug. Gelukkig ging de bevalling goed en is de baby helemaal gezond! Hij heet Ryan. Ik vond de naam eerst wel heel veel op Rajan lijken, maar Lisa niet echt. Je spreekt het toch anders uit en als zei de naam leuk vind, moet ze het natuurlijk doen, het is haar kindje.
Nu Ryan er was is Lisa ook weer een beetje veranderd, ze is veel volwassener qua gedrag, maar je ziet het ook aan haar uiterlijk. Ze heeft dan wel een tattoo laten zetten, haar kleding is een stuk volwassener. Ze heeft haar neon dip dye ingeruild voor een natuurlijke bruine kleur en haar kleding is ook een stuk beter! Ze heeft nog wel een neon accentje, maar dat is ook wel leuk, want dat is echt Lisa.
'Lisa, je weet dat ik al weer bijna jarig ben en dan wordt ik oud, haha.' we schoten even in de lach, want het kwam er wat anders uit dan ik bedoelde. 'Maar zoals je weet schrijf ik regelmatig in mijn dagboek, ik wil graag dat jij het overneemt.''ECHT?!' Lisa kon niet geloven wat ik zei. 'Ja, je bent nu al zo volwassen en ik weet dat jij het kan, hier.' ik gaf haar een papier met de inloggegevens. Vanaf het volgende hoofdstuk zal Lisa schrijven en ik heb er volle vertrouwen in!

 Zoals ik al zei was ik bijna jarig, alweer geen feest, maar we gingen heerlijk uit eten met z'n allen in de bistro in de stad en het was heerlijk!
'Ik loop wel alvast naar buiten mam.' Lisa ging met de kinderwagen alvast buiten staan en wij gingen nog even naar de wc en betaalde de rekening. 'O nee Ryan, mama is haar jas vergeten, ik ben met 10 tellen terug.' Lisa rende snel naar binnen en pakte haar jas, alleen had ze beter Ryan mee kunnen nemen, ze kwam buiten en de buggy was leeg. 'AAAAA!' Jace kwam naar buiten gestormd en vroeg wat er was. 'Waar is Ryan?' Lisa wees naar de buggy. 'Huh, hoe kan dat.''Ik was m'n jas vergeten en ging hem heel snel halen, 10 tellen later was Ryan weg, wat moet ik doen?!' de rest kwam er ook bij en ze zagen de lege buggy en Lisa vertelde het nog een keer. 'Is Ryan ontvoerd?' toen ik dat zei raakte Lisa helemaal in paniek. Gelukkig was Dean heel rustig en kon Lisa een beetje kalmeren. 'Stil maar meisje, we gaan nu meteen naar de politie, ja?!' Lisa stapte gelijk in de auto en daar gingen we dan.

Ryan was als ontvoerd aangegeven, maar alles ging gewoon door, de tweeling gamen en de mannen sporten. En Lisa? Die ligt de hele dag op bed voor zich uit te staren. Het is zo zielig, ze denkt ook de hele tijd dat ze een slecht moeder is, maar hoe kon zij weten dat Ryan in 10 seconden zou worden ontvoerd?
'Oh Lisa, jij hebt je schoenen nog aan, zou jij even de post willen pakken buiten?''Oh, ja hoor.' Lisa liep naar buiten en pakte de post. Er zat ook een envelop voor haar tussen, ze opende het en las hem door, ze bleef stokstijf staan...

Hoofdstuk 12~Happy birthday

, maar Timmie is was doodziek. Nadat de dierenarts dat zei barstte ik gelijk in tranen uit, ik heb niet eens gehoord wat Timmie had. Doordat Timmie zo ziek was, was het beter om hem gelijk in te laten slapen, natuurlijk vond ik het kut, maar het was beter voor m'n schatje. Ik wilde niet dat hij de rest van z'n leven pijn zou lijden dus het moest maar.

 Nu naar leuke dingen, Jace is weer thuis. Ik was zo blij om hem weer te zien, en wow wat is hij veranderd he?! Hij was jammer genoeg al jarig geweest en inmiddels een tiener, dat vond ik wel heel jammer. Ook kwam die dag gelijk onze nieuwe schoonmaker, ik was het zat om steeds alles schoon te maken met al die kinderen dus toen hadden Rajan en ik besloten dat we een werker in zouden huren. En WOW wat is hij knap! Sorry, ik weet dat ik dat eigenlijk niet mag zeggen als getrouwde, maar hij is echt heel knap hoor. Gelukkig merkte Rajan niet dat ik dat dacht :)
Anderhalve maand later was de tweeling jarig, jippie! Toch ben ik altijd blij dat ze weer ouder worden, maar vaak denk ik ook 'het gaat echt veel te snel.' maar ik blijf altijd trots op mn kleintjes.
En ja, je zal het al wel verwachten... een paar weken later was Lisa jarig en is een ECHTE tiener geworden, ik ben het dan ook niet helemaal eens met hoe ze eruit ziet, maar dat moet ze zelf weten. Dit is zo'n fase waarin ze zichzelf moet ontdekken dus is laat haar gewoon. Al moet ik zeggen dat ik haar haar wel leuk vind, het is dan ook niet permanent, omdat ze steeds een ander kleurtje wilt. Als het er maar weer uit gaat. Ook heeft ze twee piercings, een navelpiercing en een piercing boven haar lip.

 

*TRIIINNGGG, Dean (de schoonmaker) belde. 'Hey, Stacey, heb je zin om iets te doen?' ik was een klein beetje verbaast, maar antwoordde: 'Oh ja, natuurlijk. Dat lijkt me heel gezellig! Wat wil je doen?''Zullen we afspreken in het stadspark, dan kunnen we nog even kletsen op het festival en daarna naar de bioscoop, ik heb nog twee bonnen van de bios.''Ik zie je met 10 minuten!'

Ik pakte mijn spullen en ging naar het stadspark.

Dean en ik konden heel goed praten, zo kwamen we er ook achter dat onze sterrenbeelden matchen, dat vind ik altijd wel grappig. Al snel ging we naar het theater, want de film begon. 

Na de film hebben we nog even wat gedronken en het was echt heel gezellig, het was ook wel weer raar om zo gezellig te doen met je schoonmaker, maar who cares?!

Alleen werd het tussen mij en Dean iets meer dan vrienden, ik weet niet hoe het kwam, maar we spraken steeds vaker af en het klikte gewoon. Daardoor kreeg ik wel flinke ruzie met Rajan die erachter was gekomen, nee geen pretje en vooral niet doordat hij ruzie begint te maken vlak voor Jace z'n verjaardagsfeest. Na de ruzie ging Rajan weg en hij is het hele feest er niet geweest en dat vind ik nog wel het ergste; hij was er niet eens op het moment dat zijn zoon een jongvolwassene werd en liet hem gewoon stikken...
Inmiddels waren alle gasten alweer weg en het feest was heel gezellig, maar toen moest ik overgeven en ik had alweer mijn voorgevoel.

En ja hoor, mijn voorgevoel klopte, zoals vaak, weer. Een paar weken later ontdekte ik dat ik zwanger was, natuurlijk was ik blij, maar er was ook een deel ik mij dat 'NEEEE!' schreeuwde.
'Rajan, uuuhm... ik moet je iets zeggen.''Wat is er?''Iiik, ik..... ik ben zwanger.' er kwam een glimlach op het gezicht van Rajan 'maar de baby is niet van jou.' die glimlach verdween meteen. Even was Rajan stil, maar daarna begon hij met schreeuwen. 'BEN JE MET DIE FUCKING SCHOONMAKER NAAR BED GEWEEST?!!' ik barstte ik huilen uit 'het spijt me Rajan, geloof me. Ik houd van JOU!' maar Rajan wilde me niet geloven. 'Ik wil scheiden en wel per direct of je het nou leuk vind of NIET!''Schat, wacht nou. Daar krijg je later spijt van.''Noem me niet zo bitch! Houd dat stomme kind en die poetser maar gewoon, IK GA!' nu kwam Lisa eraan gestormd. 'WTF papa?!''Ik zal het je vertellen Lisa, je moeder is een KUTHOER!''Wat, hoe kun je mama ooit zo noemen! Ga maar lekker lafaard, ik haat je!' en Rajan ging inderdaad. Hij pakte z'n koffer en ging weg. De rust keerde weer terug in huis.
'Ooh, sorry schat. Het spijt me zo dat je dit moet meemaken. Waarom had Rajan dit niet normaal kunnen regelen?''Het is niet erg mam, vertel het later maar, nu is geen goed moment.' Lisa was heel lief voor me, ze wist natuurlijk nog niet dat ik zwanger was van Dean, maar toch was ze zorgzaam.

2 maanden later was het zover, Rajan en ik waren officieel gescheiden en iedereen wist inmiddels van mijn zwangerschap. Lisa heeft ook weer een andere kleur in haar haar, dit keer heel licht paars.
Dean wist inmiddels ook dat ik zwanger was van hem en hij kwam bij ons wonen. We wilde dat de baby een normaal leven zou hebben met gewoon met zijn/haar vader en moeder. Dean heeft er ook geen moeite mee dat ik al kinderen heb van twee andere mannen, gelukkig maar.
Inmiddels zijn 2 van de 3 kittens weg. We vonden het iets teveel worden, maar we wilden er toch wel graag 1 houden. Die is volwassene geworden en is precies een mix van haar ouders.

Ik was aan het schilderen toen Lisa ineens binnenkwam. (ja ze heeft weer een andere kleur :)) 'Mam, ik moet je iets zeggen...''Wat is er lieverd?' zei ik al schilderend. 'Ik, ik...' Lisa begon te huilen. Ik legde meteen mijn kwast weg en omhelsde Lisa. 'Hee, meisie, sssht. Stil maar.' na een tijdje werd Lisa weer rustig en zei al snikkend:'Mam, ik...

Sorry voor de laatste 2 foto's van Lisa, ik had alleen nog die foto's omdat ze toen haar andere haar had en geen foto's van het gesprek en anders had ik weer helemaal moeten spelen voor die 2 foto's, bij het volgende hoofdstuk zul je wel zien dat het opzich nog niet eens heel raar is ;)