Hoofdstuk 14~Aan alles komt een einde...

Inmiddels schrijft Lisa dit hoofdstuk...

Er zat ook een envelop voor haar tussen, ze opende het en las hem door, ze bleef stokstijf staan...

Jij wilt je kind, ik wil geld. Kom morgen om precies 11:30 naar het 'trouw' strand... vraag je mamsie maar.
Neem 10.000 eurie mee, anders geen deal.

Ik rende meteen naar boven, mama schrok nogal. Mijn portret dat ze had gemaakt was af, maar daar had ik helemaal geen oog voor. Gelukkig kwam mama niet naar me toe, waarschijnlijk wist ze dat als ik het zou willen vertellen ik het wel zelf zou doen. 

's Nachts had ik geld verzameld, het voelde niet goed om te 'stelen' van mijn eigen familie, maar ik moest wel, anders zou Sander mijn zoon nooit teruggeven, dat wist ik zeker.

De volgende dag was aangebroken en ik was al weg voordat er iemand wakker was, ik wilde niet dat ze het door zouden hebben en me zouden stoppen, ik moest en zal vandaag mijn zoon weer in mijn armen sluiten. Eenmaal op het strand aangekomen was er nog niemand, maar het duurde niet lang toen Sander kwam, met Ryan. Ik gaf hem de envelop met het geld en Sander gaf mij Ryan, er kwamen niet veel woorden aan te pas. Gelukkig ging alles goed en ging Sander meteen weer weg, ik had mijn zoontje weer terug.

Thuis had ik natuurlijk wel wat uit te leggen, toen ik vertelde van het geld werd Dean heel boos. 'Hoe kun je nou al dat geld aan die man geven! Had het aan de politie toegelaten!' gelukkig had mama er wel begrip voor, zei wist ook hoe het is om moeder te zijn en Dean heeft niet eens een kind.'Dean, hou op! Je maakt haar helemaal overstuur!!!' mama pakt mij en Ryan vast en Dean liep geïrriteerd weg en ging buiten roken, BAH!

Het ging ook steeds slechter tussen mama en Dean. Ze kregen steeds meer ruzie en toen was het zover, Dean ging weg, om eerlijk te zijn vond ik het niet eens zo erg, ik geloofde niet echt dat ze bij elkaar zouden blijven tot de dood, ik had gelijk.

Tijdens het eten begon mama ineens over iets... tja, hoe meot ik dat zeggen. Ze begon over verhuizen, ze zei dat we al zoveel hadden meegemaakt in dit huis en ze er eigenlijk niet zo fijn meer bij voelde. Ze wilde graag naar een rustigere stad verhuizen en ze had al iets gezien. Ze had een prachtig huid in Appaloosa Plains. Een rustig, boeren stadje. We hebben het huis heel vaak bekeken, en besloten om er naartoe te gaan, het was wel 4 uur rijden, maar wat was het mooi! We wisten al gelijk: dit wordt ons nieuwe huis. Jace ging ook mee naar Appaloosa Plains, maar dan in een ander huis. Hij vond het tijd om op zichzelf te wonen en dat was het inderdaad. 

Toen was alles eindelijk ingepakt en konden we gaan, we vertrokken heel vroeg in de ochtend, het was nog donker. 

 Ik zal je gelijk even een rondleiding geven, als je binnenkomt, kom je meteen in de woonkamer, vanuit daar kun je naar de keuken en de... hoe zal ik het noemen, sportkamer?!. Vanuit de woonkamer kun je ook naar de wc en de trap.

 Vanuit de keuken kun je ook naar de eetkamer, een serre. Die vind ik wel heel mooi, door al die ramen is het er heel licht en het is een heerlijke plek om te zijn.
Dan naar buiten, in de eetkamer zit een deur die leid naar het terras. Ook is er een heel mooi zwembad, bubbelbad en een speeltuin. Daar waren de jongen heel blij mee, ik denk dat Ryan het ook heel leuk  gaat vinden.

Natuurlijk kon er ook geen nieuwe outfit ontbreken. Ik heb nu ook een bril, geen grote sterkte, maar het is wel fijn, ik zie alles net iets beter. Thuis ging iedereen wat voor zichzelf doen, het huis een beetje verkennen. Het was heel relaxed en de sfeer was heel goed in huis.

Een paar weken later had iedereen zijn plekje gevonden in het huis, zelfs de katten, en het was tijd voor het eerste feestje. Ik was namelijk jarig. Mama had het hele huis versierd met ballonnen en Jace was er ook. Ik was wel blij, ik was eindelijk een volwassene. Hopelijk l. zou ik nu niet meer raar worden aangekeken door mensen, omdat ik met  Ryan loop.
Ook heb ik wat minder leuk nieuws, ik ga niet door met het dagboek. We hebben met z'n allen al zoveel meegemaakt en ik wil wat rust in mijn leven, mama vond het heel erg jammer maar begreep me ook wel.

Ik heb met veel plezier aan dit dagboek geschreven en ik hoop dat jullie het ook leuk vonden, maar  ik vind het echt tijd voor iets anders. Ik ga dus wel beginnen met een nieuw dagboek, als je ideeën hebt, graag!
Joelle(nina)

 

Hoofdstuk 13~Al snel volwassen.

'Mam, ik... ik ben zwanger.' ik wist even niet wat ik moest zeggen, er kwamen allemaal vragen in mijn hoofd, wie is de vader, hoe kon het ooit gebeuren... Ik wist niet hoe ik moest reageren, ik wilde boos worden, ik had al m'n kinderen nog zo duidelijk gemaakt dat ze het veilig moesten doen, maar ik wilde niet boos worden. Het zal voor Lisa ook een klap zijn en daar zou ik het haar alleen maar moeilijker mee maken. 'Van wie is het schat.' nu moest Lisa nog harder huilen. 'Mam, je begrijpt het niet. Ik, ik... ik wilde het niet.''Huh, wat bedoel je schat, je wilde niet zwanger worden?''Nee! Dat bedoel ik niet mam, ik wilde het niet doen, snap je het niet?' nu begreep ik het pas, mijn dochter was verkracht. 'Wie... wie is de vader dan?' vroeg ik waarop Lisa antwoord was: 'Sander...'

Vlak na het gesprek voelde ik een steek in mijn buik, een hele harde. 'AUUHW!' Dean kwam er meteen aangerend. 'Wat is er lief?''Ik voelde.. AUW. Nog een keer.' ik kon niet eens meer rechtop staan van de pijn. Dean begeleidde me naar de bank waarop ik ging liggen, maar beter werd het niet. Het werd alleen maar erger dus gingen we naar het ziekenhuis. Daar gebeurde 1 van de ergste dingen in mijn leven, ik had een miskraam...
Ondertussen ging het thuis ook niet perfect, want Lisa moest de hele tijd kotsen, maar dat hoort bij een zwangerschap.
Een paar weken later was er weer wat rust thuis, het ging goed met mij en ook met Lisa. We hebben ook heel veel gepraat en daar kwam uit dat Lisa het kind wilt houden, als ze eraan dacht dat ze haar kindje moest vermoorden in haar buik of weggeven stonden de tranen al in haar ogen. 'Het is en blijft van mij!' hopelijk krijgt ze er geen spijt van.
Wel is de gele python dood gegaan, aan de ene kant sneu voor dat beestje, maar aan de andere kant vind ik het ook niet zo heel erg. Hij was eigenlijk van Rajan, maar die is hem nooit komen ophalen.

 We hebben ook weer een nieuwe schoonmaker, Annet en ze is heel aardig.Dat moet ook wel, want als er een stom iemand elke dag mijn huis schoonmaakt, wordt ik gek.
Het kotsten ging ook door dus het was wel mooi dat Annet er elke dag is, het toilet wordt niet vanzelf schoon.
'Lisa, zullen we vandaag naar de stad gaan? Ik denk dat het wel eens tijd is voor zwangerschapskleding.''Ja, gezellig.' zo gezegd, zo gedaan, want 2 uur later liepen we in de stad alle kledingwinkels leeg te kopen.
2 maanden later gingen we lekker op vakantie, heerlijk! Lisa kon jammer genoeg niet mee, want ze moest gewoon naar school en eigenlijk was het wel goed dat ze even alleen zou zijn, zo zou ze een beetje leren om voor zichzelf te zorgen als wij er niet zijn en ze een baby heeft.

 Toen we na 5 heerlijke dagen weer terug kwamen zag ik dat er veel was geschilderd, ik vond het geweldig. Ik, als schilder, vind het natuurlijk fantastisch dat mijn eigen dochter gaat schilderen.
Niet alleen de vakantie ging eigenlijk veel te snel, ook al die maanden. Lisa's buik werd steeds dikker en ze heeft al een paar keer een echo gehad en de baby zag er prachtig uit. Lisa heeft ook al 2 mooie namen bedacht, natuurlijk wel met een klein beetje hulp van mama.
De tweeling was weer jarig! We hebben geen feest gehouden, want daar hadden we gewoon geen zin in, haha, maar ze hebben wel mooie cadeaus gehad en vonden het ook niet erg dat er geen feestje was, het was alsnog een hele gezellige dag!

 Tijdens haar zwangerschap zat Lisa veel achter de laptop, ze chatte veel en ook met Rajan, hij zou tenslotte opa worden en Lisa vond wel dat hij het moest weten en dat snap ik, ze krijgt een kindje en ze wilt heel graag dat hij/zij natuurlijk wel zijn/haar opa ziet. Daardoor ging het ook beter tussen hun, Rajan wilt zelfs een keer langskomen om haar kindje te zien.
En natuurlijk komt aan alles een einde, dus ook een zwangerschap, alleen krijg je daar dan weer iets heel bijzonders voor terug. Gelukkig ging de bevalling goed en is de baby helemaal gezond! Hij heet Ryan. Ik vond de naam eerst wel heel veel op Rajan lijken, maar Lisa niet echt. Je spreekt het toch anders uit en als zei de naam leuk vind, moet ze het natuurlijk doen, het is haar kindje.
Nu Ryan er was is Lisa ook weer een beetje veranderd, ze is veel volwassener qua gedrag, maar je ziet het ook aan haar uiterlijk. Ze heeft dan wel een tattoo laten zetten, haar kleding is een stuk volwassener. Ze heeft haar neon dip dye ingeruild voor een natuurlijke bruine kleur en haar kleding is ook een stuk beter! Ze heeft nog wel een neon accentje, maar dat is ook wel leuk, want dat is echt Lisa.
'Lisa, je weet dat ik al weer bijna jarig ben en dan wordt ik oud, haha.' we schoten even in de lach, want het kwam er wat anders uit dan ik bedoelde. 'Maar zoals je weet schrijf ik regelmatig in mijn dagboek, ik wil graag dat jij het overneemt.''ECHT?!' Lisa kon niet geloven wat ik zei. 'Ja, je bent nu al zo volwassen en ik weet dat jij het kan, hier.' ik gaf haar een papier met de inloggegevens. Vanaf het volgende hoofdstuk zal Lisa schrijven en ik heb er volle vertrouwen in!

 Zoals ik al zei was ik bijna jarig, alweer geen feest, maar we gingen heerlijk uit eten met z'n allen in de bistro in de stad en het was heerlijk!
'Ik loop wel alvast naar buiten mam.' Lisa ging met de kinderwagen alvast buiten staan en wij gingen nog even naar de wc en betaalde de rekening. 'O nee Ryan, mama is haar jas vergeten, ik ben met 10 tellen terug.' Lisa rende snel naar binnen en pakte haar jas, alleen had ze beter Ryan mee kunnen nemen, ze kwam buiten en de buggy was leeg. 'AAAAA!' Jace kwam naar buiten gestormd en vroeg wat er was. 'Waar is Ryan?' Lisa wees naar de buggy. 'Huh, hoe kan dat.''Ik was m'n jas vergeten en ging hem heel snel halen, 10 tellen later was Ryan weg, wat moet ik doen?!' de rest kwam er ook bij en ze zagen de lege buggy en Lisa vertelde het nog een keer. 'Is Ryan ontvoerd?' toen ik dat zei raakte Lisa helemaal in paniek. Gelukkig was Dean heel rustig en kon Lisa een beetje kalmeren. 'Stil maar meisje, we gaan nu meteen naar de politie, ja?!' Lisa stapte gelijk in de auto en daar gingen we dan.

Ryan was als ontvoerd aangegeven, maar alles ging gewoon door, de tweeling gamen en de mannen sporten. En Lisa? Die ligt de hele dag op bed voor zich uit te staren. Het is zo zielig, ze denkt ook de hele tijd dat ze een slecht moeder is, maar hoe kon zij weten dat Ryan in 10 seconden zou worden ontvoerd?
'Oh Lisa, jij hebt je schoenen nog aan, zou jij even de post willen pakken buiten?''Oh, ja hoor.' Lisa liep naar buiten en pakte de post. Er zat ook een envelop voor haar tussen, ze opende het en las hem door, ze bleef stokstijf staan...

Hoofdstuk 12~Happy birthday

, maar Timmie is was doodziek. Nadat de dierenarts dat zei barstte ik gelijk in tranen uit, ik heb niet eens gehoord wat Timmie had. Doordat Timmie zo ziek was, was het beter om hem gelijk in te laten slapen, natuurlijk vond ik het kut, maar het was beter voor m'n schatje. Ik wilde niet dat hij de rest van z'n leven pijn zou lijden dus het moest maar.

 Nu naar leuke dingen, Jace is weer thuis. Ik was zo blij om hem weer te zien, en wow wat is hij veranderd he?! Hij was jammer genoeg al jarig geweest en inmiddels een tiener, dat vond ik wel heel jammer. Ook kwam die dag gelijk onze nieuwe schoonmaker, ik was het zat om steeds alles schoon te maken met al die kinderen dus toen hadden Rajan en ik besloten dat we een werker in zouden huren. En WOW wat is hij knap! Sorry, ik weet dat ik dat eigenlijk niet mag zeggen als getrouwde, maar hij is echt heel knap hoor. Gelukkig merkte Rajan niet dat ik dat dacht :)
Anderhalve maand later was de tweeling jarig, jippie! Toch ben ik altijd blij dat ze weer ouder worden, maar vaak denk ik ook 'het gaat echt veel te snel.' maar ik blijf altijd trots op mn kleintjes.
En ja, je zal het al wel verwachten... een paar weken later was Lisa jarig en is een ECHTE tiener geworden, ik ben het dan ook niet helemaal eens met hoe ze eruit ziet, maar dat moet ze zelf weten. Dit is zo'n fase waarin ze zichzelf moet ontdekken dus is laat haar gewoon. Al moet ik zeggen dat ik haar haar wel leuk vind, het is dan ook niet permanent, omdat ze steeds een ander kleurtje wilt. Als het er maar weer uit gaat. Ook heeft ze twee piercings, een navelpiercing en een piercing boven haar lip.

 

*TRIIINNGGG, Dean (de schoonmaker) belde. 'Hey, Stacey, heb je zin om iets te doen?' ik was een klein beetje verbaast, maar antwoordde: 'Oh ja, natuurlijk. Dat lijkt me heel gezellig! Wat wil je doen?''Zullen we afspreken in het stadspark, dan kunnen we nog even kletsen op het festival en daarna naar de bioscoop, ik heb nog twee bonnen van de bios.''Ik zie je met 10 minuten!'

Ik pakte mijn spullen en ging naar het stadspark.

Dean en ik konden heel goed praten, zo kwamen we er ook achter dat onze sterrenbeelden matchen, dat vind ik altijd wel grappig. Al snel ging we naar het theater, want de film begon. 

Na de film hebben we nog even wat gedronken en het was echt heel gezellig, het was ook wel weer raar om zo gezellig te doen met je schoonmaker, maar who cares?!

Alleen werd het tussen mij en Dean iets meer dan vrienden, ik weet niet hoe het kwam, maar we spraken steeds vaker af en het klikte gewoon. Daardoor kreeg ik wel flinke ruzie met Rajan die erachter was gekomen, nee geen pretje en vooral niet doordat hij ruzie begint te maken vlak voor Jace z'n verjaardagsfeest. Na de ruzie ging Rajan weg en hij is het hele feest er niet geweest en dat vind ik nog wel het ergste; hij was er niet eens op het moment dat zijn zoon een jongvolwassene werd en liet hem gewoon stikken...
Inmiddels waren alle gasten alweer weg en het feest was heel gezellig, maar toen moest ik overgeven en ik had alweer mijn voorgevoel.

En ja hoor, mijn voorgevoel klopte, zoals vaak, weer. Een paar weken later ontdekte ik dat ik zwanger was, natuurlijk was ik blij, maar er was ook een deel ik mij dat 'NEEEE!' schreeuwde.
'Rajan, uuuhm... ik moet je iets zeggen.''Wat is er?''Iiik, ik..... ik ben zwanger.' er kwam een glimlach op het gezicht van Rajan 'maar de baby is niet van jou.' die glimlach verdween meteen. Even was Rajan stil, maar daarna begon hij met schreeuwen. 'BEN JE MET DIE FUCKING SCHOONMAKER NAAR BED GEWEEST?!!' ik barstte ik huilen uit 'het spijt me Rajan, geloof me. Ik houd van JOU!' maar Rajan wilde me niet geloven. 'Ik wil scheiden en wel per direct of je het nou leuk vind of NIET!''Schat, wacht nou. Daar krijg je later spijt van.''Noem me niet zo bitch! Houd dat stomme kind en die poetser maar gewoon, IK GA!' nu kwam Lisa eraan gestormd. 'WTF papa?!''Ik zal het je vertellen Lisa, je moeder is een KUTHOER!''Wat, hoe kun je mama ooit zo noemen! Ga maar lekker lafaard, ik haat je!' en Rajan ging inderdaad. Hij pakte z'n koffer en ging weg. De rust keerde weer terug in huis.
'Ooh, sorry schat. Het spijt me zo dat je dit moet meemaken. Waarom had Rajan dit niet normaal kunnen regelen?''Het is niet erg mam, vertel het later maar, nu is geen goed moment.' Lisa was heel lief voor me, ze wist natuurlijk nog niet dat ik zwanger was van Dean, maar toch was ze zorgzaam.

2 maanden later was het zover, Rajan en ik waren officieel gescheiden en iedereen wist inmiddels van mijn zwangerschap. Lisa heeft ook weer een andere kleur in haar haar, dit keer heel licht paars.
Dean wist inmiddels ook dat ik zwanger was van hem en hij kwam bij ons wonen. We wilde dat de baby een normaal leven zou hebben met gewoon met zijn/haar vader en moeder. Dean heeft er ook geen moeite mee dat ik al kinderen heb van twee andere mannen, gelukkig maar.
Inmiddels zijn 2 van de 3 kittens weg. We vonden het iets teveel worden, maar we wilden er toch wel graag 1 houden. Die is volwassene geworden en is precies een mix van haar ouders.

Ik was aan het schilderen toen Lisa ineens binnenkwam. (ja ze heeft weer een andere kleur :)) 'Mam, ik moet je iets zeggen...''Wat is er lieverd?' zei ik al schilderend. 'Ik, ik...' Lisa begon te huilen. Ik legde meteen mijn kwast weg en omhelsde Lisa. 'Hee, meisie, sssht. Stil maar.' na een tijdje werd Lisa weer rustig en zei al snikkend:'Mam, ik...

Sorry voor de laatste 2 foto's van Lisa, ik had alleen nog die foto's omdat ze toen haar andere haar had en geen foto's van het gesprek en anders had ik weer helemaal moeten spelen voor die 2 foto's, bij het volgende hoofdstuk zul je wel zien dat het opzich nog niet eens heel raar is ;)

Hoofdstuk 11~De tijd vliegt.

 

'Pap, mam. Ik moet jullie iets zeggen: ik ben bi.' ik was er even stil van. 'Wat goed dat je dit zegt jongen.' zei Rajan. 'Ja lieverd, het maakt niet uit hoe je bent, wij houden van je!' ik stond op om af te ruimen en gaf hem een kus. Het is toch wel raar om te weten dat je zoon van jongens en meisjes houdt, maar zoals ik al zei, we houden van hem!

Ondertussen gingen de maandjes voorbij en is het bijna tijd dat de kleine komt, altijd blijft het spannend, ookal heb je al 2, 5 of misschien wel 9 kinderen, altijd blijft het spannend en natuurlijk ook leuk. Het idee dat er een kleintje in je buik groeit is fantastisch! Vooral het moment dat je al bent uitgeteld ben je heel zenuwachtig, onze kleine was iets te laat en daar zit je dan op de bank tv te kijken, eigenlijk wachtende totdat de baby komt.
Natuurlijk is het dan ook op een gegeven moment zover, dan komt EINDELIJK de baby, ook deze was het speciaal, dat is het natuurlijk altijd, maar deze keer ben ik thuis bevallen, wel lekker comfortabel in mijn eigen huis.
En ja hoor! Na een vrij snelle bevalling was onze prachtige meid (YES) Lisa er, dat wordt een weekje het huishouden doen Rajan:)

Lisa is inmiddels 3 weken oud en het is kerst! Er lag een lekker dik pak met sneeuw en het bleef ook maar sneeuwen. We hadden wat vrienden uitgenodigd om het te vieren, er lag een hele grote berg met cadeautjes en het was super gezellig, ook het eten was heerlijk. Iedereen had iets meegenomen dus het was voor ons nog niet eens heel veel werk.
Nieuwjaar hebben we eigenlijk niet echt gevierd, Rajan had wat vuurwerk gekocht, maar we hebben vooral naar ander vuurwerk gekeken en het was, net zoals ieder jaar, prachtig!
We gingen allemaal gezond het nieuwe jaar in en hopelijk ook weer uit.
Ook stop ik even met schrijven, alles gaat nu goed en er is weer rust in mijn leven, ik hoop dat je het niet erg vindt, ik zie je over een tijdje weer!

3 jaar later...

Hier ben ik weer, 3 jaar later, er is in de tussentijd toch nog wel wat veranderd of gebeurt, ik zal je even bijbrengen

 Jace is een kind geworden, alleen komt er ook gelijk een minder leuk bericht achter: hij is naar een kostschool. Jace was te zwaar en moest daarvoor naar de militaire school fort stijfsel. We missen hem heel erg, maar we bellen veel met elkaar en hij heeft het goed daar.

Ook is onze Timmie geen kleine kitten meer, maar een volwassen kat geworden, hij is echt een schatje!

Levi had zijn eindbal en hij ging met Lucas Hamada. Tijdens het bal vroeg Lucas of hij verkering wilde en natuurlijk zei Levi ja, hij was helemaal gelukkig toen hij thuis kwam en Lucas is heel aardig, leuke jongen!

Na het eindbal mocht Levi zijn diploma in ontvangst nemen en al snel daarna was hij jarig, Lucas was er ook en verder niemand. Lucas was trouwens vlak daarna ook jarig, inmiddels zijn ze een stelletje.

Ook ik was weer zwanger, tegelijkertijd met Bella! Timmie had zijn werk alweer gedaan hoor.

 Natuurlijk duurd de zwangerschap van een kat veel minder lang dan die van een mens. Bella was bevallen van drie prachtige kittens, 2 meisjes en 1 jongen. Het is zo leuk om een nestje kittens te hebben, we weten nog niet of we ze allemaal houden, maar sowieso 1.

Lisa was inmiddels ook al een peuter geworden.

Na een tijd was het mijn beurt om te bevallen, het was een vrij lange bevalling, want het was er niet 1, maar het waren er 2! Onze jongens heten Mark en Fabian en ze zijn helemaal gezond.

Na de bevalling was het weer eens tijd voor iets anders, ik heb mijn haar weer donker geverfd en het is weer iets korter in een bob. Ook zit er een nieuwe outfit bij.

Zelfs Rajan heeft een nieuwe outfit, dat was best wel bijzonder haha. Hij is veranderd niet zo vaak, maar ik vind het heerlijk om weer eens iets anders te hebben.

Ook zijn Rajan en ik naar het lente stadsfestival geweest, eigenlijk gingen we nooit naar een seizoensfestival, maar toch wilde we er eens naartoe. Het was heerlijk om even met z'n tweetjes lol te maken, alleen toen kwamen we niemand minder dan Sander tegen, brrr... Hij moest de boel weer verpesten en toen kreeg hij een klap van mij, wat was ik boos op hem zeg. Waarom moest hij nou juist op dit moment in Isla Paradiso zijn?!?!

We hebben er ook een nieuw dier bij, en nee ik ben er niet echt blij mee. Bella was gaan jagen en kwam met een slang aanzetten, iiieeeeee! Rajan wilde hem wel graag houden, dus tja als het hier maar bij blijft.

Inmiddels was het al weer een tijdje laten, maar ik wilde er graag nog een outfit bij and I love it!

Wat is de tijd snel gegaan he, inmiddels zijn we alweer bij nu. Het gaat verder goed met iedereen of ja, iedereen...

Jammer genoeg gaat het niet zo goed met Timmie, hij eet slecht, hij doet niet zoveel en ziet er niet echt goed uit. Als we met hem spelen heeft hij er ook niet zo zin in, het enige wat hij nog leuk vindt is als wij hem optillen en lekker met hem knuffelen, soms valt hij gewoon in slaap als hij bij je op schoot ligt.
'Schat, ik heb nu echt een afspraak bij de dierenarts gemaakt hoor, het gaat zo slecht met Timmie.''Dat lijkt me inderdaad het beste.' antwoordde Rajan.
Om half 2 waren we dan bij de dierenarts en we waren al bijna gelijk aan de beurt, het was een vreselijke afspraak... niet dat de dierenarts niet aardig was ofzo, maar Timmie is...

Hoofdstuk 10~Heel veel nieuws.

'LEVI KIJK UIT!' maar het was al te laat... Levi viel achterover op de rand van de vuurkorf. Hij barstte meteen in huilen en begon te schreeuwen. 'AAAUUUW! PAPA, HEPL ME!!!' Rajan rende snel naar Levi toe en riep mij, Levi's hele hoofd lag open. Ik belde meteen 112 en legde een doek op de open plek van Levi, maar het bleef maar doorbloeden.
Gelukkig was de ambulance er snel en Rajan ging met hem mee, ik bleef nog even met Jace thuis en zou later naar Levi en Rajan komen.

Na een tijd kwam ook ik aan in het ziekenhuis en Levi lag er vredig bij. Het bloedden was gestopt en z'n hoofd was gehecht. Ook werd hij in slaap gehouden, want hij had wel wat bloed verloren, gelukkig niet TE veel. Waarom moet het nou weer ons overkomen, alles ging net zo goed in ons leven. Ondertussen werd ook ik moe, dus ging ik even slapen in het bed wat in de kamer stond, Rajan had al even geslapen dus hij paste op Jace.
Na een nacht en dag in het ziekenhuis te hebben gelegen mocht Levi naar huis, dat was heel fijn maar hij had nog wel veel last van zijn hoofd. Hij mocht niet te veel doen en niet te veel staan, daarom moest hij eerst nog even in een rolstoel, ik kan je vertellen dat het niet fijn is als je je kind in een rolstoel ziet zitten!
Levi revalideerde best snel en voelde zich best goed, hij ging zelfs op zijn schommelpaard (of hoe heet dat?) ik vond het een beetje link, maar het ging erom hoe Levi zich voelde had de dokter gezegd, als Levi zich er goed bij voelt kan het prima, alleen niet te lang. Daar hield Levi zich aan, na op het paard te hebben gezeten ging hij braaf op de bank liggen.
Levi ging ook weer langzaam beginnen met school, hij had best wel veel gemist, maar we hebben een gesprek met zijn juf gehad en alles gaat goed komen volgens haar, het is fijn dat ze Levi zo goed helpen om er weer bovenop te komen!

Nu Levi helemaal beter was konden we eindelijk gaan trouwen, Rajan en ik hadden het iets uitgesteld, door de val van Levi. Ik ben zo blij met mijn jurk, het is een witte jurk met diamantjes en ik heb nu een mooie sluier op mijn hoofd. De mannen hadden allebei een mooi pak aan en toen de gasten er waren kon het beginnen. Ringen, het JA-woord en natuurlijk de kus. Het is en blijft een bijzonder moment. Daarna natuurlijk de taart aangesneden en dansen. Ook hebben we een super cadeau gekregen, alle gasten hadden hun geld bij elkaar gedaan en daarvan hebben wij een tegoedbon voor een jacuzzi gekregen, dat wilde ik al zo graag. We wachten nog even tot het wat beter weer is, want nu zouden we er toch niet zoveel mee doen.

Het was echt heel gezellig en nadat iedereen weg was kon onze huwelijksnacht beginnen, heerlijk! En nee, ik ga dit niet in geuren en kleuren vertellen, dit is natuurlijk een beetje privé he?! Het enige wat is zeg is dat het GE WEL DIG was! :)
Ook was Jace lekker rustig, we hoefden er maar 1 keer uit voor Jace dus dat was een gelukje. Ook Levi sliep lekker door.
Het begon ook ineens heel hard te sneeuwen, er lag al wel een klein laagje sneeuw, maar ik denk dat het morgen echt een dik pak is! Maar Rajan en ik hadden het niet koud hoor hahah!

Rajan had gister al de feestverlichting opgehangen dus de volgende dag zag het er heel bijzonder uit, het dikke pak met sneeuw met de feestverlichting, het geeft al echt zo'n kerstgevoel. Het was alweer maandag dus Levi moest eigenlijk naar school, Levi was aan het ontbijten en toen ging de telefoon, dat was wel vroeg zeg. 'Hallo, u spreekt met Stacey Patel.' (ja ik heet nu Patel he! :+) 'Hallo, u spreekt met de juf van Levi Patel, door de hevige sneeuwval is Levi vandaag vrij van school.''Oke bedankt, ik zal het hem zeggen en een prettige dag verder.''Hetzelfde!'
'Levi, door de sneeuw ben je vandaag vrij, leuk he!''Ach, wat jammer nou.' Ik keek Levi aan en we schoten in de lach.
Ik vond het wel weer eens tijd om te trainen, ik doe nog steeds Weight Watchers en wil nog wel wat afvallen, Rajan vind het belachelijk, maar het is mijn keuzen. Ondertussen zaten de mannen achter de laptops te computeren... Mannen.

 

*DINGDONG, ik deed de deur open en Levi kwam eraan gestormd. Er stond een man met een kat. 'Hallo, ik ben Sem van het dierenasiel, hier is Bella.''Jeee, wat is ze lief he mama?' ik snapte er niks meer van, ik ben toch nooit een poes gekocht bij het asiel. 'Aaahw, ze is nog liever dan op de foto!' ik speelde het maar even mee en pakte de poes van de man en tekende. Nadat ik de deur sloot wilde ik Levi vragen wat hier aan de hand was, maar in plaats daarvan rende ik naar de wc en moest overgeven, bbbrrrr, zo vies. Alles was 'eruit' dus liep ik naar Levi die met 'Bella' aan het knuffelen was. 'Ik weet niet, maar heb ik iets gemist Levi?''Mama, dit is Bella en mijn huwelijkscadeau van mij voor papa en jou!''Aaaahw, lieverd dat is zo lief.' ik knielde en aaide Bella over haar hoofd, ze heette al Bella, dus we besloten om de naam zo te laten. 

Omdat Bella uit het asiel komt deed ik haar gelijk in bad, zo is ze helemaal schoon en fris. Ook hadden we helemaal geen spullen voor Bella dus ging ik samen met Levi naar de stad om alles te kopen. 

Rajan was ook blij met Bella hij speelde met haar en zette haar op de kattenbak wanneer ze moest plassen. Bella leerde al snel dat ze op de kattenbak moest poepen en plassen dus dat was zeker fijn, ik heb een hekel aan al die poep en plas opruimen, dat doen we al genoeg met al die luiers. 

Ook was het volle maan, ik was even vergeten dat Levi een weerwolf en ineens was het zover, Levi kon het niet bedwingen en veranderde in een weerwolf, ik schrok zo erg dat ik mijn plas liet lopen, ja een beetje beschamend, maar ik kon er niks aan doen, ook Bella was zo snel mogelijk weg.

 

De weken daarna is er heel veel gebeurd, Rajan was jarig en werd een volwassene (of naja?), Jace was jarig en werd een peuter, en WOW wat lijkt hij op Rajan he?! Ik ontdekte dat ik zwanger ben, en Rajan was zo blij, Levi ook trouwens ook heel blij, het is zo leuk om te zien dat Levi steeds zo blij is wanneer ik zwanger ben, hij kan niet wachten totdat zijn nieuwe broertje of zusje er is.

Ook was Levi nog jarig, hij is een tiener geworden en we zijn zo trots op hem! Hij heeft toch best wel wat meegemaakt, Sander, Rajan, ik tijdens mijn dip en zijn ongeluk en toch staat hij er vrolijk te wezen!

  Ondanks dat ik zwanger was ben ik even gaan sporten, niet op de loopband maar iets rustiger voor de tv. Ik weet dat dit niet zo goed is, maar ik moest gewoon even sporten ik kan er niks aan doen. 

Levi is ook zo lief met Jace! Ze gingen samen spelen en hadden de grootste lol, zo lief om te zien! 'Levi, jij kunt morgen toch wel even op Jace passen he?''Uuh ja, waarom eigenlijk?''Morgen is de grote echo, we krijgen het geslacht van de baby te zien!''OO! Natuurlijk pas ik dan op Jace, he manneke, dat vind jij wel leuk he?!' Levi kietelde Jace. 

Een dag later was het eindelijk zover, Rajan en ik stapte in de auto en ik was ZOO zenuwachtig. Ik hoopte stiekem een klein beetje dat het een meisje zou zijn, maar Rajan wilt nog graag een jongen haha. Daarom hebben we een weddenschap, als het een meisje is dan moet Rajan een week lang het huishouden en als het een jongen is dan moet ik dat een week lang doen, hahaha. 

Op de echo was vrij duidelijk te zien wat het geslacht was, of het een jongen of een meisje is houden we net zoals de vorige keer geheim, zelfs voor de kinderen. Daarom wachten we ook tot na de zwangerschap totdat een van ons de hele week het huishouden moet doen. Toen we weer in de auto zaten reed Rajan ineens een hele andere kant op en stopte bij het dierenasiel. 'Wat gaan we doen?' en weer snapte ik er niks van, soms voel ik mij echt dom. 'Ik dacht dat het wel leuk was om Bella wat gezelschap te geven. 'Dat is echt geweldig!' als ik niet zwanger was geweest was ik rennend naar binnen gegaan. 

We kwamen thuis met Timmie, een kleine kitten. Hij is zo lief en Levi en Jace waren helemaal verrast. We lieten Bella en Timmie even zodat ze elkaar konden leren kennen. We gingen eten en ik voelde al iets raars en ja hoor ineens zei Levi: 'Pap, mam. Ik moet jullie iets zeggen: ik...'

Hoofdstuk 9~Alles nieuw

Levi keek naar mij en ik had gelijk, Levi heeft lichtgevende ogen. 'Oh nee, nee. Wat is dit? Rajan?!!' Rajan kwam hij snel naar ons toe. 'Wat is er, is er iets met Levi?' Rajan keek heel bezorgd. 'JA, zijn ogen geven licht!.' Rajan dacht even dat ik een grapje maakte, maar toen hij naar Levi's ogen keek zag hij het ook. 'Huh, is Levi een weerwolf?!''WAT, hoe kan mijn zoon ooit een weerwolf zijn en hoe kom je daarbij?''Nou, ik heb een vriend en die is een weerwolf, precies dezelfde ogen, was Sander soms een weerwolf?''Huh, nee. Of nou... Hij slikte wel medicijnen, is er misschien een middeltje waardoor je niet een weerwolf word ofzoiets?' Rajan vertelde mij dat dat inderdaad bestond, dat had zijn vriend ook wel eens gehad, maar na een tijdje had hij het zelf geaccepteerd dat hij een weerwolf is en is ermee gestopt. Mijn zoon was gewoon een weerwolf, phoee. 'En moeten we nu naar de dokter of het ziekenhuis dan?''Nee, een peuter kan nog geen weerwolf worden, die vriend heeft ook een kind en die transformeerde pas naar een weerwolf toen zij een kind was.
Ik besloot het achter mij te laten, want stress was er al genoeg. Rajan en ik hebben namelijk een kavel gekocht en daar een huis laten bouwen, het huis was klaar dus alle spullen moesten worden gepakt, eindelijk weg hier.

Vandaag was de dag, we gingen EINDELIJK verhuizen, het heeft een lange tijd geduurd, maar nu hebben we ook een prachtig huis. Nog een laatste blik op het huis en gaan. Nu kon ik het verleden met Sander echt achter me laten. We hadden allemaal nieuwe meubels gekocht, dus er hoefde alleen maar persoonlijke spullen mee. Ik zal gelijk een rondleiding geven. We komen eerst in de hal die naar (bijna) alle kamers leid. Naar links kom je in de woonkamer en rechtdoor ga je naar de keuken. de eetkamer zit aan de keuken en de woonkamer. We hebben expres zoveel bogen gedaan, zodat het een heel open huis zou worden.

Naast de trap zit de deur naar de wc, daar zit natuurlijk geen boog. Rechts zit een boog naar een kamer waar wat sportspullen, mijn ezel, een schaakbord en een dartbord staat.
Als we met de trap naar boven gaan zit links onze slaapkamer en daarachter zit onze eigen badkamer.

Rechts zit de kinderbadkamer en de slaapkamer van Levi. We hebben onze eigen badkamer en een badkamer voor de kinderen, omdat we heel veel kinderen willen. Buiten hebben we een heel groot zwembad met het 'golven voor surfen maker' ding, een speeltuin, en natuurlijk een bbq en tafel etc.
Ook hebben we een overdekking voor onze auto's en boten. Ik heb natuurlijk een rode auto :) we hebben ook een speedboot en een zwanen fietsboot. Ik ben zo blij met het huis, alle ruimte en lekker rustig. Ook zijn we nu op het grote eiland van Isla Paradiso gaan wonen zodat het voor Levi en de kinderen makkelijker zou zijn om naar school te gaan. We wonen naast een berg en aan de andere kant zit de stad van Isla Paradiso, lekker dichtbij, maar alsnog heel rustig. Wat een heerlijk leven!
Eigenlijk wilden we eerst misschien wel een woonboot, maar dat zou te klein zijn voor als we zoveel kinderen willen en we wilden toch wel graag een zwembad en speeltuin. Ik wilde ook nog graag een bubbelbad dus die komt waarschijnlijk later nog.

De volgende dag voelde ik me al heel snel misselijk, leuk begin van het nieuwe huis zeg. Maarja ik kan daar verder ook niks aan doen dus ik ging gewoon lekker op de bank liggen met de tv aan. Deze bank lag een stuk comfortabeler, vooral omdat er een hoek in zat dus kon ik gewoon recht naar de tv kijken. Jammer genoeg werd de misselijkheid niet beter en moest ik overgeven, bah. Ik vind dat zo vies, ik moet al bijna kokhalzen als ik eraan denk. Ondertussen vermaakte de mannen zich in de speeltuin. Rajan had Levi op de bij gezet en hij vond het helemaal geweldig, de zandbak vond hij ook helemaal leuk. Het gevolg daarvan was een vies jongetje, maar Rajanh ad hem gelijk in bad gedaan.
Ik voelde mij iets beter dus daarom ging ik even naar de winkel, ik had namelijk het vermoeden dat het overgeven niet gewoon ziek zijn was, dus had ik een zwangerschapstest gekocht.
De test zei dat ik zwanger was! Natuurlijk is het nooit 100% zeker, maar ik voelde dat het zo was. Ik was namelijk ook niet ongesteld. 'Rajan, ik moet je iets vertellen. Ik heb een zwangerschapstest gedaan en die zei dat ik zwanger ben.''WOW! Dat zou echt geweldig zijn.' Rajan kon zijn geluk niet op, maar toch moest ik hem een klein beetje teleurstellen, omdat we nog wel naar het ziekenhuis moesten om het zeker te weten. 
We hadden gelijk een afspraak gemaakt met mijn gynaecoloog (dokter Marcel) en we konden 3 dagen later al terecht en JA ik ben zwanger!

Ik merkte dat ik al heel snel een buikje kreeg, al veel sneller dan bij Levi, als zwangere vrouw begin je je daar natuurlijk gelijk weer zorgen over te maken. Niet doen dus. Bij alle echo's vond Marcel het er goed uitzien, de baby was gewoon wat groot. Ook weten we het geslacht al, maar dit houden we nog even geheim, zelfs voor Levi. Ook moest er nog een naam worden bedacht, want heel soms kan het geslacht toch anders zijn. We waren er al snel uit en hadden een jongens en meisjesnaam. We hebben ook een nieuwe meisjesnaam bedacht, ik had er nog wel 1 van Levi, maar die had ik samen met Sander bedacht. Dit is ONS kindje, dus daarom een naam van Rajan en mij. 

Levi kon inmiddels al best goed praten en lopen en met de zindelijkheid ging het ook steeds beter. Dat was maar goed, want Levi was al bijna jarig.

Alsnog maakte ik mij best wel zorgen over mijn buik. Hij was al zo groot! Zou het niet een tweeling zijn? Nee, dan hadden we dat toch wel gezien op de echo... AARGH! Ik kon het maar niet uit mijn hoofd krijgen, het enige wat ik wil is dat het gezond is!

2 dagen later was het zover, mijn kleine peutertje werd een kind! Het hele huis was versierd met ballonnen en we hadden een paar mensen uitgenodigd. Levi vond het GEWELDIG! Hij blies de kaarsjes uit samen met papa en veranderde in een kind. Ik ben zo trots op hem. Het blijft wel mijn kleine jochie. Zijn verjaardagscadeau was een room-makeover, hij kon natuurlijk niet meer in dat kleine bedje slapen, dus hebben we gelijk een hele mooie kamer gemaakt met ALLES erop en eraan. Een ridderhoogslaper, kasteeltv, playstation, bank, kledingkast en een bureau met een laptop voor school. Hij was er helemaal blij mee. Ook had hij nu eigenlijk zijn eigen badkamer, maar dat zou wel veranderen als de baby er was.

Nu Levi een kind was vertelde ik hem nog een keer dat ik zwanger was. Toen hij een peuter was begreep hij het wel een klein beetje, maar nu begreep hij het helemaal en voelde zelfs even aan mijn buik, dat was heel lief. Hij zei dat hij niet kon wachten totdat zijn broertje of zusje er zou zijn. Ook heb ik hem verteld over Sander en dat Rajan niet zijn echte vader is, we wilde Levi niet voor de gek houden en zeggen dat Rajan zijn echte vader is, maar Levi vond het niet heel erg. Hij kon zich natuurlijk niks meer herinneren van Sander (gelukkig) en vind nog steeds dat Rajan zijn papa is, gelukkig maar.
Ook Rajan wilde nog even voelen, hij beschouwd Levi ook als zijn kind, maar die had hij pas meegemaakt vanaf dat Levi een baby was en al bijna een peuter. Nu kan hij vanaf vooraan beginnen en maakt hij ook de zwangerschap mee, dat is zo fijn zei hij.
Ook hadden we weer een afspraak bij Marcel en Levi ging ook mee. Levi is als peuter ook wel eens mee geweest, maar toen snapte hij dat nog niet helemaal. Levi vond het zo leuk om zijn broetje of zusje te zien, ook hebben we een paar foto's en een filmpje meegekregen. Thuis hebben we het allemaal uitgebreid bekeken en het voelde als een echt gezin, het voelde niet alleen zo, het IS een echt gezinnetje.

Later die dag gebeurde er zo iets engs, Levi veranderde voor het eerst in een weerwolf, eigenlijk had ik nog nooit een weerwolf in het echt gezien dus ik schrok wel even. Levi was helemaal behaard en tjaa... Het zag er niet uit als mijn Levi.
Toen ik weer van de schrik was bekomen hebben Rajan en ik een soort van fotoshoot gemaakt in al mijn outfits. Altijd een mooie herinnering aan mijn zwangerschap.
Toen we eens klaar waren gingen we allemaal snel naar bed, ik was sowieso moe van het zwanger zijn en morgen zou Levi voor het eerst naar school gaan. Spannend!

 De ochtend verliep prima en Levi kon rustig naar school gaan. Het was wel jammer dat het regende, maar gelukkig gaan ze hier met de bus, dus hij werd niet heel nat gelukkig.
Rajan en ik genoten van het alleen zijn, het zou niet heel lang meer duren totdat de baby kwam dus we hadden nog even een momentje voor onszelf.
Ineens ging Rajan op z'n knie zitten, echt uit het niets. Ik voelde het al aankomen. 'Lieve Stacey, ik ga niet een heel verhaal houden, maar zeg het gewoon. Wil jij met mij trouwen.''Ja!' antwoordde ik gelijk. Nu was ik niet meer zwanger van mijn vriend, maar van mijn VERLOOFDE.
Toen Levi thuis kwam was het heel gezellig. Hij had het leuk gehad op school en wij hadden verteld dat we gaan trouwen, hij was helemaal blij.
De week verliep vrij rustig, ik had wel veel last van mijn zwangerschap dus Rajan deed het meeste in huis. Levi vond het heel leuk op school, dus dat was ook goed.

Het was weekend dus we deden lekker niks, ik deed dat al de hele week, maar de zwangerschapspijn was alleen maar erger geworden. Op een gegeven moment dacht ik zelfs dat ik een wee voelde. De baby zou nu toch niet al komen? Dat is iets te vroeg he kleine. Een tijdje later voelde ik het weer de tijd ertussen werd steeds minder. 'Schat, de weeën zijn begonnen.''Echt?!' Rajan keek mij met grote ogen aan. 'Ja, schat. Alleen hoeven we nog niet naar het ziekenhuis hoor, anders lig ik daar 3 dagen, pas als de weeën een stuk sneller achter elkaar komen gaan we, weet je nog? Auw.''Ohja, gaat het?' Rajan was heel behulpzaam en zorgde goed voor mij, een uurtje laten zaten we ook in de auto om naar het ziekenhuis te gaan. We hadden de (weerwolf) vriend van Rajan gebelt die op Levi zou passen en als de baby is geboren, naar het ziekenhuis zou komen samen met Levi.
Het duurde best lang voordat de baby kwam, ik was al zo snel dik, omdat de baby ook zeker niet te dun was. Gelukkig werd ik na een tijd uit mijn lijden verlost en was de kleine er! Het was zoals de echo al liet zien een jongen en hij heet Jace. Hij was gelukkig niet té dik, maar hij was wel aan de zware kant. Levi en Kasper (de weerwolf vriend) kwamen al snel onze kant op om Jace te bewonderen. 'Wauw, een broertje!' Levi was heel blij, zo'n mooi gezicht die Levi met Jace in z'n armen.
 Na 2 nachten in het ziekenhuis te blijven mochten we eindelijk naar huis. Jace kon eindelijk zijn nieuwe huis zien.

Ondanks dat Jace iets te vroeg is geboren, was de kinderkamer al wel klaar, gelukkig. Jace is best rustig, hij huilt niet overdreven veel, dat is mooi, want Levi moest ondertussen al wel weer naar school, dus dat betekent gewoon om 7 uur opstaan. Soms blijf ik of Rajan even liggen, maar meestal gaan we er samen uit. Zo doet de ene Jace en de andere het ontbijt klaar maken en Levi klaarmaken voor school.
De weken gingen erg snel voorbij en ik vond dat het eens tijd werd om de zwangerschap kilo's eraf te trainen, mijn baarmoeder was al weer bijna helemaal normaal en nu was het alleen nog maar vet. Ik wilde eerst gaan zwemmen, maar toen begon het net te gaan regenen :( ik heb snel mijn andere sportkleding aangedaan en ben op de loopband gegaan. Sowieso voelde ik mijn niet zo fijn in mijn bikini, hij paste al bijna niet meer en mijn buik hing er half over, zo lelijk. De rest van mijn kleding zat ook nog best strak dus die kilo's moesten er zo snel mogelijk eraf!

Het was al snel droog dus de mannen gingen lekker overgooien.
'Goedzo Levi, je wordt steeds beter!''Zal ik dan ooit zo goed worden als jij papa?''Natuurlijk Levi, als je heel hard blijft oefenen wordt je veel beter dan ik.' Levi was helemaal trots op zichzelf.
'LEVI KIJK UIT!' maar het was al te laat.....