Hoofdstuk 11~De tijd vliegt.

 

'Pap, mam. Ik moet jullie iets zeggen: ik ben bi.' ik was er even stil van. 'Wat goed dat je dit zegt jongen.' zei Rajan. 'Ja lieverd, het maakt niet uit hoe je bent, wij houden van je!' ik stond op om af te ruimen en gaf hem een kus. Het is toch wel raar om te weten dat je zoon van jongens en meisjes houdt, maar zoals ik al zei, we houden van hem!

Ondertussen gingen de maandjes voorbij en is het bijna tijd dat de kleine komt, altijd blijft het spannend, ookal heb je al 2, 5 of misschien wel 9 kinderen, altijd blijft het spannend en natuurlijk ook leuk. Het idee dat er een kleintje in je buik groeit is fantastisch! Vooral het moment dat je al bent uitgeteld ben je heel zenuwachtig, onze kleine was iets te laat en daar zit je dan op de bank tv te kijken, eigenlijk wachtende totdat de baby komt.
Natuurlijk is het dan ook op een gegeven moment zover, dan komt EINDELIJK de baby, ook deze was het speciaal, dat is het natuurlijk altijd, maar deze keer ben ik thuis bevallen, wel lekker comfortabel in mijn eigen huis.
En ja hoor! Na een vrij snelle bevalling was onze prachtige meid (YES) Lisa er, dat wordt een weekje het huishouden doen Rajan:)

Lisa is inmiddels 3 weken oud en het is kerst! Er lag een lekker dik pak met sneeuw en het bleef ook maar sneeuwen. We hadden wat vrienden uitgenodigd om het te vieren, er lag een hele grote berg met cadeautjes en het was super gezellig, ook het eten was heerlijk. Iedereen had iets meegenomen dus het was voor ons nog niet eens heel veel werk.
Nieuwjaar hebben we eigenlijk niet echt gevierd, Rajan had wat vuurwerk gekocht, maar we hebben vooral naar ander vuurwerk gekeken en het was, net zoals ieder jaar, prachtig!
We gingen allemaal gezond het nieuwe jaar in en hopelijk ook weer uit.
Ook stop ik even met schrijven, alles gaat nu goed en er is weer rust in mijn leven, ik hoop dat je het niet erg vindt, ik zie je over een tijdje weer!

3 jaar later...

Hier ben ik weer, 3 jaar later, er is in de tussentijd toch nog wel wat veranderd of gebeurt, ik zal je even bijbrengen

 Jace is een kind geworden, alleen komt er ook gelijk een minder leuk bericht achter: hij is naar een kostschool. Jace was te zwaar en moest daarvoor naar de militaire school fort stijfsel. We missen hem heel erg, maar we bellen veel met elkaar en hij heeft het goed daar.

Ook is onze Timmie geen kleine kitten meer, maar een volwassen kat geworden, hij is echt een schatje!

Levi had zijn eindbal en hij ging met Lucas Hamada. Tijdens het bal vroeg Lucas of hij verkering wilde en natuurlijk zei Levi ja, hij was helemaal gelukkig toen hij thuis kwam en Lucas is heel aardig, leuke jongen!

Na het eindbal mocht Levi zijn diploma in ontvangst nemen en al snel daarna was hij jarig, Lucas was er ook en verder niemand. Lucas was trouwens vlak daarna ook jarig, inmiddels zijn ze een stelletje.

Ook ik was weer zwanger, tegelijkertijd met Bella! Timmie had zijn werk alweer gedaan hoor.

 Natuurlijk duurd de zwangerschap van een kat veel minder lang dan die van een mens. Bella was bevallen van drie prachtige kittens, 2 meisjes en 1 jongen. Het is zo leuk om een nestje kittens te hebben, we weten nog niet of we ze allemaal houden, maar sowieso 1.

Lisa was inmiddels ook al een peuter geworden.

Na een tijd was het mijn beurt om te bevallen, het was een vrij lange bevalling, want het was er niet 1, maar het waren er 2! Onze jongens heten Mark en Fabian en ze zijn helemaal gezond.

Na de bevalling was het weer eens tijd voor iets anders, ik heb mijn haar weer donker geverfd en het is weer iets korter in een bob. Ook zit er een nieuwe outfit bij.

Zelfs Rajan heeft een nieuwe outfit, dat was best wel bijzonder haha. Hij is veranderd niet zo vaak, maar ik vind het heerlijk om weer eens iets anders te hebben.

Ook zijn Rajan en ik naar het lente stadsfestival geweest, eigenlijk gingen we nooit naar een seizoensfestival, maar toch wilde we er eens naartoe. Het was heerlijk om even met z'n tweetjes lol te maken, alleen toen kwamen we niemand minder dan Sander tegen, brrr... Hij moest de boel weer verpesten en toen kreeg hij een klap van mij, wat was ik boos op hem zeg. Waarom moest hij nou juist op dit moment in Isla Paradiso zijn?!?!

We hebben er ook een nieuw dier bij, en nee ik ben er niet echt blij mee. Bella was gaan jagen en kwam met een slang aanzetten, iiieeeeee! Rajan wilde hem wel graag houden, dus tja als het hier maar bij blijft.

Inmiddels was het al weer een tijdje laten, maar ik wilde er graag nog een outfit bij and I love it!

Wat is de tijd snel gegaan he, inmiddels zijn we alweer bij nu. Het gaat verder goed met iedereen of ja, iedereen...

Jammer genoeg gaat het niet zo goed met Timmie, hij eet slecht, hij doet niet zoveel en ziet er niet echt goed uit. Als we met hem spelen heeft hij er ook niet zo zin in, het enige wat hij nog leuk vindt is als wij hem optillen en lekker met hem knuffelen, soms valt hij gewoon in slaap als hij bij je op schoot ligt.
'Schat, ik heb nu echt een afspraak bij de dierenarts gemaakt hoor, het gaat zo slecht met Timmie.''Dat lijkt me inderdaad het beste.' antwoordde Rajan.
Om half 2 waren we dan bij de dierenarts en we waren al bijna gelijk aan de beurt, het was een vreselijke afspraak... niet dat de dierenarts niet aardig was ofzo, maar Timmie is...

Hoofdstuk 10~Heel veel nieuws.

'LEVI KIJK UIT!' maar het was al te laat... Levi viel achterover op de rand van de vuurkorf. Hij barstte meteen in huilen en begon te schreeuwen. 'AAAUUUW! PAPA, HEPL ME!!!' Rajan rende snel naar Levi toe en riep mij, Levi's hele hoofd lag open. Ik belde meteen 112 en legde een doek op de open plek van Levi, maar het bleef maar doorbloeden.
Gelukkig was de ambulance er snel en Rajan ging met hem mee, ik bleef nog even met Jace thuis en zou later naar Levi en Rajan komen.

Na een tijd kwam ook ik aan in het ziekenhuis en Levi lag er vredig bij. Het bloedden was gestopt en z'n hoofd was gehecht. Ook werd hij in slaap gehouden, want hij had wel wat bloed verloren, gelukkig niet TE veel. Waarom moet het nou weer ons overkomen, alles ging net zo goed in ons leven. Ondertussen werd ook ik moe, dus ging ik even slapen in het bed wat in de kamer stond, Rajan had al even geslapen dus hij paste op Jace.
Na een nacht en dag in het ziekenhuis te hebben gelegen mocht Levi naar huis, dat was heel fijn maar hij had nog wel veel last van zijn hoofd. Hij mocht niet te veel doen en niet te veel staan, daarom moest hij eerst nog even in een rolstoel, ik kan je vertellen dat het niet fijn is als je je kind in een rolstoel ziet zitten!
Levi revalideerde best snel en voelde zich best goed, hij ging zelfs op zijn schommelpaard (of hoe heet dat?) ik vond het een beetje link, maar het ging erom hoe Levi zich voelde had de dokter gezegd, als Levi zich er goed bij voelt kan het prima, alleen niet te lang. Daar hield Levi zich aan, na op het paard te hebben gezeten ging hij braaf op de bank liggen.
Levi ging ook weer langzaam beginnen met school, hij had best wel veel gemist, maar we hebben een gesprek met zijn juf gehad en alles gaat goed komen volgens haar, het is fijn dat ze Levi zo goed helpen om er weer bovenop te komen!

Nu Levi helemaal beter was konden we eindelijk gaan trouwen, Rajan en ik hadden het iets uitgesteld, door de val van Levi. Ik ben zo blij met mijn jurk, het is een witte jurk met diamantjes en ik heb nu een mooie sluier op mijn hoofd. De mannen hadden allebei een mooi pak aan en toen de gasten er waren kon het beginnen. Ringen, het JA-woord en natuurlijk de kus. Het is en blijft een bijzonder moment. Daarna natuurlijk de taart aangesneden en dansen. Ook hebben we een super cadeau gekregen, alle gasten hadden hun geld bij elkaar gedaan en daarvan hebben wij een tegoedbon voor een jacuzzi gekregen, dat wilde ik al zo graag. We wachten nog even tot het wat beter weer is, want nu zouden we er toch niet zoveel mee doen.

Het was echt heel gezellig en nadat iedereen weg was kon onze huwelijksnacht beginnen, heerlijk! En nee, ik ga dit niet in geuren en kleuren vertellen, dit is natuurlijk een beetje privé he?! Het enige wat is zeg is dat het GE WEL DIG was! :)
Ook was Jace lekker rustig, we hoefden er maar 1 keer uit voor Jace dus dat was een gelukje. Ook Levi sliep lekker door.
Het begon ook ineens heel hard te sneeuwen, er lag al wel een klein laagje sneeuw, maar ik denk dat het morgen echt een dik pak is! Maar Rajan en ik hadden het niet koud hoor hahah!

Rajan had gister al de feestverlichting opgehangen dus de volgende dag zag het er heel bijzonder uit, het dikke pak met sneeuw met de feestverlichting, het geeft al echt zo'n kerstgevoel. Het was alweer maandag dus Levi moest eigenlijk naar school, Levi was aan het ontbijten en toen ging de telefoon, dat was wel vroeg zeg. 'Hallo, u spreekt met Stacey Patel.' (ja ik heet nu Patel he! :+) 'Hallo, u spreekt met de juf van Levi Patel, door de hevige sneeuwval is Levi vandaag vrij van school.''Oke bedankt, ik zal het hem zeggen en een prettige dag verder.''Hetzelfde!'
'Levi, door de sneeuw ben je vandaag vrij, leuk he!''Ach, wat jammer nou.' Ik keek Levi aan en we schoten in de lach.
Ik vond het wel weer eens tijd om te trainen, ik doe nog steeds Weight Watchers en wil nog wel wat afvallen, Rajan vind het belachelijk, maar het is mijn keuzen. Ondertussen zaten de mannen achter de laptops te computeren... Mannen.

 

*DINGDONG, ik deed de deur open en Levi kwam eraan gestormd. Er stond een man met een kat. 'Hallo, ik ben Sem van het dierenasiel, hier is Bella.''Jeee, wat is ze lief he mama?' ik snapte er niks meer van, ik ben toch nooit een poes gekocht bij het asiel. 'Aaahw, ze is nog liever dan op de foto!' ik speelde het maar even mee en pakte de poes van de man en tekende. Nadat ik de deur sloot wilde ik Levi vragen wat hier aan de hand was, maar in plaats daarvan rende ik naar de wc en moest overgeven, bbbrrrr, zo vies. Alles was 'eruit' dus liep ik naar Levi die met 'Bella' aan het knuffelen was. 'Ik weet niet, maar heb ik iets gemist Levi?''Mama, dit is Bella en mijn huwelijkscadeau van mij voor papa en jou!''Aaaahw, lieverd dat is zo lief.' ik knielde en aaide Bella over haar hoofd, ze heette al Bella, dus we besloten om de naam zo te laten. 

Omdat Bella uit het asiel komt deed ik haar gelijk in bad, zo is ze helemaal schoon en fris. Ook hadden we helemaal geen spullen voor Bella dus ging ik samen met Levi naar de stad om alles te kopen. 

Rajan was ook blij met Bella hij speelde met haar en zette haar op de kattenbak wanneer ze moest plassen. Bella leerde al snel dat ze op de kattenbak moest poepen en plassen dus dat was zeker fijn, ik heb een hekel aan al die poep en plas opruimen, dat doen we al genoeg met al die luiers. 

Ook was het volle maan, ik was even vergeten dat Levi een weerwolf en ineens was het zover, Levi kon het niet bedwingen en veranderde in een weerwolf, ik schrok zo erg dat ik mijn plas liet lopen, ja een beetje beschamend, maar ik kon er niks aan doen, ook Bella was zo snel mogelijk weg.

 

De weken daarna is er heel veel gebeurd, Rajan was jarig en werd een volwassene (of naja?), Jace was jarig en werd een peuter, en WOW wat lijkt hij op Rajan he?! Ik ontdekte dat ik zwanger ben, en Rajan was zo blij, Levi ook trouwens ook heel blij, het is zo leuk om te zien dat Levi steeds zo blij is wanneer ik zwanger ben, hij kan niet wachten totdat zijn nieuwe broertje of zusje er is.

Ook was Levi nog jarig, hij is een tiener geworden en we zijn zo trots op hem! Hij heeft toch best wel wat meegemaakt, Sander, Rajan, ik tijdens mijn dip en zijn ongeluk en toch staat hij er vrolijk te wezen!

  Ondanks dat ik zwanger was ben ik even gaan sporten, niet op de loopband maar iets rustiger voor de tv. Ik weet dat dit niet zo goed is, maar ik moest gewoon even sporten ik kan er niks aan doen. 

Levi is ook zo lief met Jace! Ze gingen samen spelen en hadden de grootste lol, zo lief om te zien! 'Levi, jij kunt morgen toch wel even op Jace passen he?''Uuh ja, waarom eigenlijk?''Morgen is de grote echo, we krijgen het geslacht van de baby te zien!''OO! Natuurlijk pas ik dan op Jace, he manneke, dat vind jij wel leuk he?!' Levi kietelde Jace. 

Een dag later was het eindelijk zover, Rajan en ik stapte in de auto en ik was ZOO zenuwachtig. Ik hoopte stiekem een klein beetje dat het een meisje zou zijn, maar Rajan wilt nog graag een jongen haha. Daarom hebben we een weddenschap, als het een meisje is dan moet Rajan een week lang het huishouden en als het een jongen is dan moet ik dat een week lang doen, hahaha. 

Op de echo was vrij duidelijk te zien wat het geslacht was, of het een jongen of een meisje is houden we net zoals de vorige keer geheim, zelfs voor de kinderen. Daarom wachten we ook tot na de zwangerschap totdat een van ons de hele week het huishouden moet doen. Toen we weer in de auto zaten reed Rajan ineens een hele andere kant op en stopte bij het dierenasiel. 'Wat gaan we doen?' en weer snapte ik er niks van, soms voel ik mij echt dom. 'Ik dacht dat het wel leuk was om Bella wat gezelschap te geven. 'Dat is echt geweldig!' als ik niet zwanger was geweest was ik rennend naar binnen gegaan. 

We kwamen thuis met Timmie, een kleine kitten. Hij is zo lief en Levi en Jace waren helemaal verrast. We lieten Bella en Timmie even zodat ze elkaar konden leren kennen. We gingen eten en ik voelde al iets raars en ja hoor ineens zei Levi: 'Pap, mam. Ik moet jullie iets zeggen: ik...'

Hoofdstuk 9~Alles nieuw

Levi keek naar mij en ik had gelijk, Levi heeft lichtgevende ogen. 'Oh nee, nee. Wat is dit? Rajan?!!' Rajan kwam hij snel naar ons toe. 'Wat is er, is er iets met Levi?' Rajan keek heel bezorgd. 'JA, zijn ogen geven licht!.' Rajan dacht even dat ik een grapje maakte, maar toen hij naar Levi's ogen keek zag hij het ook. 'Huh, is Levi een weerwolf?!''WAT, hoe kan mijn zoon ooit een weerwolf zijn en hoe kom je daarbij?''Nou, ik heb een vriend en die is een weerwolf, precies dezelfde ogen, was Sander soms een weerwolf?''Huh, nee. Of nou... Hij slikte wel medicijnen, is er misschien een middeltje waardoor je niet een weerwolf word ofzoiets?' Rajan vertelde mij dat dat inderdaad bestond, dat had zijn vriend ook wel eens gehad, maar na een tijdje had hij het zelf geaccepteerd dat hij een weerwolf is en is ermee gestopt. Mijn zoon was gewoon een weerwolf, phoee. 'En moeten we nu naar de dokter of het ziekenhuis dan?''Nee, een peuter kan nog geen weerwolf worden, die vriend heeft ook een kind en die transformeerde pas naar een weerwolf toen zij een kind was.
Ik besloot het achter mij te laten, want stress was er al genoeg. Rajan en ik hebben namelijk een kavel gekocht en daar een huis laten bouwen, het huis was klaar dus alle spullen moesten worden gepakt, eindelijk weg hier.

Vandaag was de dag, we gingen EINDELIJK verhuizen, het heeft een lange tijd geduurd, maar nu hebben we ook een prachtig huis. Nog een laatste blik op het huis en gaan. Nu kon ik het verleden met Sander echt achter me laten. We hadden allemaal nieuwe meubels gekocht, dus er hoefde alleen maar persoonlijke spullen mee. Ik zal gelijk een rondleiding geven. We komen eerst in de hal die naar (bijna) alle kamers leid. Naar links kom je in de woonkamer en rechtdoor ga je naar de keuken. de eetkamer zit aan de keuken en de woonkamer. We hebben expres zoveel bogen gedaan, zodat het een heel open huis zou worden.

Naast de trap zit de deur naar de wc, daar zit natuurlijk geen boog. Rechts zit een boog naar een kamer waar wat sportspullen, mijn ezel, een schaakbord en een dartbord staat.
Als we met de trap naar boven gaan zit links onze slaapkamer en daarachter zit onze eigen badkamer.

Rechts zit de kinderbadkamer en de slaapkamer van Levi. We hebben onze eigen badkamer en een badkamer voor de kinderen, omdat we heel veel kinderen willen. Buiten hebben we een heel groot zwembad met het 'golven voor surfen maker' ding, een speeltuin, en natuurlijk een bbq en tafel etc.
Ook hebben we een overdekking voor onze auto's en boten. Ik heb natuurlijk een rode auto :) we hebben ook een speedboot en een zwanen fietsboot. Ik ben zo blij met het huis, alle ruimte en lekker rustig. Ook zijn we nu op het grote eiland van Isla Paradiso gaan wonen zodat het voor Levi en de kinderen makkelijker zou zijn om naar school te gaan. We wonen naast een berg en aan de andere kant zit de stad van Isla Paradiso, lekker dichtbij, maar alsnog heel rustig. Wat een heerlijk leven!
Eigenlijk wilden we eerst misschien wel een woonboot, maar dat zou te klein zijn voor als we zoveel kinderen willen en we wilden toch wel graag een zwembad en speeltuin. Ik wilde ook nog graag een bubbelbad dus die komt waarschijnlijk later nog.

De volgende dag voelde ik me al heel snel misselijk, leuk begin van het nieuwe huis zeg. Maarja ik kan daar verder ook niks aan doen dus ik ging gewoon lekker op de bank liggen met de tv aan. Deze bank lag een stuk comfortabeler, vooral omdat er een hoek in zat dus kon ik gewoon recht naar de tv kijken. Jammer genoeg werd de misselijkheid niet beter en moest ik overgeven, bah. Ik vind dat zo vies, ik moet al bijna kokhalzen als ik eraan denk. Ondertussen vermaakte de mannen zich in de speeltuin. Rajan had Levi op de bij gezet en hij vond het helemaal geweldig, de zandbak vond hij ook helemaal leuk. Het gevolg daarvan was een vies jongetje, maar Rajanh ad hem gelijk in bad gedaan.
Ik voelde mij iets beter dus daarom ging ik even naar de winkel, ik had namelijk het vermoeden dat het overgeven niet gewoon ziek zijn was, dus had ik een zwangerschapstest gekocht.
De test zei dat ik zwanger was! Natuurlijk is het nooit 100% zeker, maar ik voelde dat het zo was. Ik was namelijk ook niet ongesteld. 'Rajan, ik moet je iets vertellen. Ik heb een zwangerschapstest gedaan en die zei dat ik zwanger ben.''WOW! Dat zou echt geweldig zijn.' Rajan kon zijn geluk niet op, maar toch moest ik hem een klein beetje teleurstellen, omdat we nog wel naar het ziekenhuis moesten om het zeker te weten. 
We hadden gelijk een afspraak gemaakt met mijn gynaecoloog (dokter Marcel) en we konden 3 dagen later al terecht en JA ik ben zwanger!

Ik merkte dat ik al heel snel een buikje kreeg, al veel sneller dan bij Levi, als zwangere vrouw begin je je daar natuurlijk gelijk weer zorgen over te maken. Niet doen dus. Bij alle echo's vond Marcel het er goed uitzien, de baby was gewoon wat groot. Ook weten we het geslacht al, maar dit houden we nog even geheim, zelfs voor Levi. Ook moest er nog een naam worden bedacht, want heel soms kan het geslacht toch anders zijn. We waren er al snel uit en hadden een jongens en meisjesnaam. We hebben ook een nieuwe meisjesnaam bedacht, ik had er nog wel 1 van Levi, maar die had ik samen met Sander bedacht. Dit is ONS kindje, dus daarom een naam van Rajan en mij. 

Levi kon inmiddels al best goed praten en lopen en met de zindelijkheid ging het ook steeds beter. Dat was maar goed, want Levi was al bijna jarig.

Alsnog maakte ik mij best wel zorgen over mijn buik. Hij was al zo groot! Zou het niet een tweeling zijn? Nee, dan hadden we dat toch wel gezien op de echo... AARGH! Ik kon het maar niet uit mijn hoofd krijgen, het enige wat ik wil is dat het gezond is!

2 dagen later was het zover, mijn kleine peutertje werd een kind! Het hele huis was versierd met ballonnen en we hadden een paar mensen uitgenodigd. Levi vond het GEWELDIG! Hij blies de kaarsjes uit samen met papa en veranderde in een kind. Ik ben zo trots op hem. Het blijft wel mijn kleine jochie. Zijn verjaardagscadeau was een room-makeover, hij kon natuurlijk niet meer in dat kleine bedje slapen, dus hebben we gelijk een hele mooie kamer gemaakt met ALLES erop en eraan. Een ridderhoogslaper, kasteeltv, playstation, bank, kledingkast en een bureau met een laptop voor school. Hij was er helemaal blij mee. Ook had hij nu eigenlijk zijn eigen badkamer, maar dat zou wel veranderen als de baby er was.

Nu Levi een kind was vertelde ik hem nog een keer dat ik zwanger was. Toen hij een peuter was begreep hij het wel een klein beetje, maar nu begreep hij het helemaal en voelde zelfs even aan mijn buik, dat was heel lief. Hij zei dat hij niet kon wachten totdat zijn broertje of zusje er zou zijn. Ook heb ik hem verteld over Sander en dat Rajan niet zijn echte vader is, we wilde Levi niet voor de gek houden en zeggen dat Rajan zijn echte vader is, maar Levi vond het niet heel erg. Hij kon zich natuurlijk niks meer herinneren van Sander (gelukkig) en vind nog steeds dat Rajan zijn papa is, gelukkig maar.
Ook Rajan wilde nog even voelen, hij beschouwd Levi ook als zijn kind, maar die had hij pas meegemaakt vanaf dat Levi een baby was en al bijna een peuter. Nu kan hij vanaf vooraan beginnen en maakt hij ook de zwangerschap mee, dat is zo fijn zei hij.
Ook hadden we weer een afspraak bij Marcel en Levi ging ook mee. Levi is als peuter ook wel eens mee geweest, maar toen snapte hij dat nog niet helemaal. Levi vond het zo leuk om zijn broetje of zusje te zien, ook hebben we een paar foto's en een filmpje meegekregen. Thuis hebben we het allemaal uitgebreid bekeken en het voelde als een echt gezin, het voelde niet alleen zo, het IS een echt gezinnetje.

Later die dag gebeurde er zo iets engs, Levi veranderde voor het eerst in een weerwolf, eigenlijk had ik nog nooit een weerwolf in het echt gezien dus ik schrok wel even. Levi was helemaal behaard en tjaa... Het zag er niet uit als mijn Levi.
Toen ik weer van de schrik was bekomen hebben Rajan en ik een soort van fotoshoot gemaakt in al mijn outfits. Altijd een mooie herinnering aan mijn zwangerschap.
Toen we eens klaar waren gingen we allemaal snel naar bed, ik was sowieso moe van het zwanger zijn en morgen zou Levi voor het eerst naar school gaan. Spannend!

 De ochtend verliep prima en Levi kon rustig naar school gaan. Het was wel jammer dat het regende, maar gelukkig gaan ze hier met de bus, dus hij werd niet heel nat gelukkig.
Rajan en ik genoten van het alleen zijn, het zou niet heel lang meer duren totdat de baby kwam dus we hadden nog even een momentje voor onszelf.
Ineens ging Rajan op z'n knie zitten, echt uit het niets. Ik voelde het al aankomen. 'Lieve Stacey, ik ga niet een heel verhaal houden, maar zeg het gewoon. Wil jij met mij trouwen.''Ja!' antwoordde ik gelijk. Nu was ik niet meer zwanger van mijn vriend, maar van mijn VERLOOFDE.
Toen Levi thuis kwam was het heel gezellig. Hij had het leuk gehad op school en wij hadden verteld dat we gaan trouwen, hij was helemaal blij.
De week verliep vrij rustig, ik had wel veel last van mijn zwangerschap dus Rajan deed het meeste in huis. Levi vond het heel leuk op school, dus dat was ook goed.

Het was weekend dus we deden lekker niks, ik deed dat al de hele week, maar de zwangerschapspijn was alleen maar erger geworden. Op een gegeven moment dacht ik zelfs dat ik een wee voelde. De baby zou nu toch niet al komen? Dat is iets te vroeg he kleine. Een tijdje later voelde ik het weer de tijd ertussen werd steeds minder. 'Schat, de weeën zijn begonnen.''Echt?!' Rajan keek mij met grote ogen aan. 'Ja, schat. Alleen hoeven we nog niet naar het ziekenhuis hoor, anders lig ik daar 3 dagen, pas als de weeën een stuk sneller achter elkaar komen gaan we, weet je nog? Auw.''Ohja, gaat het?' Rajan was heel behulpzaam en zorgde goed voor mij, een uurtje laten zaten we ook in de auto om naar het ziekenhuis te gaan. We hadden de (weerwolf) vriend van Rajan gebelt die op Levi zou passen en als de baby is geboren, naar het ziekenhuis zou komen samen met Levi.
Het duurde best lang voordat de baby kwam, ik was al zo snel dik, omdat de baby ook zeker niet te dun was. Gelukkig werd ik na een tijd uit mijn lijden verlost en was de kleine er! Het was zoals de echo al liet zien een jongen en hij heet Jace. Hij was gelukkig niet té dik, maar hij was wel aan de zware kant. Levi en Kasper (de weerwolf vriend) kwamen al snel onze kant op om Jace te bewonderen. 'Wauw, een broertje!' Levi was heel blij, zo'n mooi gezicht die Levi met Jace in z'n armen.
 Na 2 nachten in het ziekenhuis te blijven mochten we eindelijk naar huis. Jace kon eindelijk zijn nieuwe huis zien.

Ondanks dat Jace iets te vroeg is geboren, was de kinderkamer al wel klaar, gelukkig. Jace is best rustig, hij huilt niet overdreven veel, dat is mooi, want Levi moest ondertussen al wel weer naar school, dus dat betekent gewoon om 7 uur opstaan. Soms blijf ik of Rajan even liggen, maar meestal gaan we er samen uit. Zo doet de ene Jace en de andere het ontbijt klaar maken en Levi klaarmaken voor school.
De weken gingen erg snel voorbij en ik vond dat het eens tijd werd om de zwangerschap kilo's eraf te trainen, mijn baarmoeder was al weer bijna helemaal normaal en nu was het alleen nog maar vet. Ik wilde eerst gaan zwemmen, maar toen begon het net te gaan regenen :( ik heb snel mijn andere sportkleding aangedaan en ben op de loopband gegaan. Sowieso voelde ik mijn niet zo fijn in mijn bikini, hij paste al bijna niet meer en mijn buik hing er half over, zo lelijk. De rest van mijn kleding zat ook nog best strak dus die kilo's moesten er zo snel mogelijk eraf!

Het was al snel droog dus de mannen gingen lekker overgooien.
'Goedzo Levi, je wordt steeds beter!''Zal ik dan ooit zo goed worden als jij papa?''Natuurlijk Levi, als je heel hard blijft oefenen wordt je veel beter dan ik.' Levi was helemaal trots op zichzelf.
'LEVI KIJK UIT!' maar het was al te laat.....

Hoofdstuk 8~Een nieuw begin.

Sander stond met een grijs voor mij en zei: 'Ik kom ophalen wat van mij is; Levi''Huh, maar dat kan niet je doen. Je zit daar in de kliniek en HOE kom je hier?' ik was zo bang dat ik bijna niet meer kon praten. 'HAHA, dacht je nou echt dat ik in zo'n stomme kliniek zit, nou NEE, Gabrielle Arias is geen medewerker van de kliniek.

'Gabrielle deed alsof, ze accepteert mij hoe ik ben en zei zeurt tenminste niet over coke. Daarom maak ik het UIT!' 'WAT?!, hoe kun je loser, jij behandelt mij echt als een stuk vuil en je denkt niet eens aan je zoon, en nee die krijg jij niet mee hoor!'Sander gaf mij een klap in mijn gezicht. 'AUWW!' hij liep naar Levi's kamer... het voelde als een zwart gat, ik wil Levi niet óók nog kwijt. 

Gelukkig kwam Rajan snel binnen. Hij had Sander al zien aankomen en was mijn kant al opgekomen. Toen hij mij hoorde schreeuwen kwam hij gelijk, hij rende snel Levi's kamer in en sloeg Sander, ik had helemaal geen medelijden met Sander, het was zijn eigen schuld. Nadat ik Levi hoorde huilen ging ik snel naar hem toe en bracht hem in veiligheid, Rajan had Sander de deur gewezen en er keerde weer rust in huis.
Rajan en ik gingen even buiten op het bankje zitten, ik kon het nog steeds niet geloven. 'Bedankt he.''Natuurlijk schat, ik had zoiets al wel verwacht.'
Rajan weet mij altijd op de juiste manier te troosten, zo speciaal. Als ik bij hem ben voel ik mij ook speciaal, iemand die echt om mij geeft en mij steunt.

Drie weken later was het eindelijk zover, ik had Rajan gevraagd of hij wou komen, want Levi was jarig. Hij werd eindelijk een peuter. De opvoeding zal nu wel meer tijd kosten, maar toch zullen er ook weer andere dingen makkelijker worden. Levi kan nu lekker spelen en leren, gelukkig wilt Rajan mij daarbij helpen. Alleen zou het ook wel heel zwaar worden, dan zou het mij nooit lukken. Rajan komt heel vaak langs en slaapt ook wel eens bij ons, Levi is dol op hem! Hij is zo goed met Levi, Levi ziet hem al als zijn papa.

Ik had heel veel tijd nodig om na te denken en alles te laten bezinken, ik was tenslotte getrouwd met Sander en hij is de biologische vader van Levi, phoe. Daarom ben ik ook zo blij dat Rajan er is, hij doet zo veel met Levi en ik schilder heel veel, daar word ik lekker rustig van en kan ik goed nadenken.
'Schat, ik ga beginnen met Levi leren lopen, wat denk je?''Wauw! Wil je dat echt doen?!''Natuurlijk, Levi is wel klaar voor deze stap.' Rajan pakte Levi op en kietelde hem, het was zo'n mooi gezicht.

De dagen vlogen voorbij, het was lekker rustig in huis. Door Levi ging ik niet naar school en kon ik de hele dag schilderen en nog steeds was Rajan hier bijna elke dag om met Levi bezig te zijn en als Levi slaapt/ zelf speelt etc. dan is hij bezig met koken of het vaardigheid handigheid leren, wauw.
Inmiddels was ik (weer) een paar kilo aangekomen :( mijn kleren paste zelfs niet meer, ik ben naar de stad gegaan en het 1e wat mij een beetje normaal paste was wel 2 maten groten dan dat ik eerst had, ik was hier niet blij mee, maar Rajan zei dat hij mij mooi vind zoals ik ben, dat gaf mij weer een goed gevoel. Ook heb ik mijn haar geverfd, ik wil het nog lichter maar dit is een tussenstap, dit is iets waar ik WEL blij mee ben van mijn lichaam.
'Stace, kom je even?' Ik ging naast Rajan op de bank zitten en vroeg mij af wat er was. 'Ik ben hier nu zo vaak en ik houd super veel van jou, zullen we samenwonen?''JA, JA, JA!' wat een goed voorstel, zo zou alles nog makkelijker worden :)
Eigenlijk wilden we samen gelijk een nieuw huis kopen, weg van deze plek, deze plek met een naar verleden, maar dat was niet zo handig omdat we zo snel mogelijk samen wilden samenwonen en dan later konden zoeken naar een ander huis.
Een week later had Rajan alles ingepakt en kwam hij bij mij, nu was het officieel.

Een maand later was ik jarig, woehoee. Eindelijk geen tiener meer, maar jongvolwassene. Hier heb ik al zo lang naar uitgekeken. Hopelijk kijken mensen niet meer raar op naar Rajan en mij, want hij is al jongvolwassene. Zo vervelend, we houden gewoon van elkaar dus dan is het toch goed?

Rajan had een paar vrienden uitgenodigd (4 mensen :$) maar het was zeker gezellig, vooral het moment van de kaarsjes uitblazen was geweldig. Iedereen had een leuke feesttoeter en zelfs Levi werd helemaal enthousiast. De vonkjes kwamen en ja hoor, ik was EINDELIJK een jongvolwassene. 

Het feest was echt super gezellig en ik heb super leuke cadeautjes gekregen. Van Rajan heb ik een tegoedbon voor een tattoo gekregen, wauw ik was er zo blij mee!

 Na mijn verjaardag werd het een normaler leven, rustig en met structuur. Inmiddels is het zelfs alweer anderhalf jaar verder, wat gaat de tijd soms snel he? Hoewel mijn leven zelf rustiger was heb ik ontdekt dat ik veel, heel veel stress heb weg gegeten en nadat de stress een beetje voorbij was is dat eetpatroon blijven hangen. Daardoor heb ik nu overgewicht en vind ik mijzelf vreselijk lelijk, echt morbide obesitas is het nog niet, maar ik ben wel veeel te zwaar. 

'Rajan, we zijn nu al zo'n tijd bij elkaar en ik wil graag een 2e kindje.''Wow, ja dat zou super leuk zijn, maar volgensmij komt en nog een 'maar' of niet?''Ja, ik ben zo zwaar dat het officieel onder overgewicht valt en zo kan ik geen kind krijgen en tenslotte vind ik mijzelf gewoon lelijk!''Je bent niet lelijk schat, maar hoe ga je afvallen dan?''Weight watchers, daar heb ik zoveel goede recensies over gehoord en gelezen, dus dat lijkt mij de beste optie.' Rajan vond het een goed idee dus ik besloot mijzelf gelijk in te schrijven. Ik zou NU beginnen met afvallen. 

De volgende ochtend ging ik gelijk naar de sportschool, Levi was het er niet zo mee eens dat ik wegging haha, maar het moest anders kan Levi nooit een broertje of zusje krijgen. Eenmaal trainend besefte ik hoe dat het nog een lange en zware weg zou zijn. 

Inmiddels is het weer een hele tijd verder, ruim een jaar. Ik weet dat het allemaal snel gaat in de tijd en dat het soms misschien niet helemaal klopt met de seizoenen, maar anders klopt het verhaal niet, sorry.

Rajan heeft een nieuw speeltje hoor, ik heb eigenlijk geen idee hoe het heet, maar ik noem het maar de 'Golven voor surfen maker.' hij is er helemaal gek van, hij kan al wat trucjes en wordt steeds beter!

En ja, het is het einde van mijn weight watchers, want ik heb mijn doel behaalt. (na bij elke dag naar de sportschool en een dieet volgen) ik heb nog steeds hier en daar vetrollen en nog zo'n dikke buik-vetrol, maar dat kan me niks schelen. Ik heb geen overgewicht meer en vind mijzelf weer mooi. Rajan zegt dat ik nu nog mooier bent en hij dacht dat, dat niet kon. Zo lief! Ook kan ik weer een kind baren dus dat ik al helemaal mooi.

Rajan gaf mij zelfs een ring, omdat hij mij zo mooi, lief en dapper vond. Rajan is echt de man die ik nodig heb!

Er wordt ook druk geoefend met Levi leren praten, zo schattig. 'Zeg maar MAAN, Levi.''AAN.''Nee Levi, MAAN.''MAAA-MA.' ...phoe.

Nu ik blij was met mijn lichaam heb ik eindelijk de tattoo die ik voor mijn verjaardag heb gekregen laten zetten en ik heb mijzelf een navelpiercing gegeven, als een soort 'beloning' voor het afvallen en ik hem met mijzelf de afgesproken dat als ik weer super dik wordt, hij eruit gaat. Ik vind het niet mooi om een navelpiercing te hebben terwijl je super dik bent en zo blijft de beloning ook echt een beloning voor het 'niet dik zijn.'

Ik heb de smaak te pakken, want ik heb mijzelf ook getrakteerd op een nieuwe look. Ik ben er zo blij mee, die andere kleren waren eigenlijk alleen maar om mijzelf en mijn dikke lichaam te bedekken, ook ben ik langs de kapper geweest voor een 'grote beurt', mijn haar is nu korter en nog lichter. Misschien dat ik het nog 1 tint lichter doe, maar voor nu is het goed zo en ben ik er super blij mee.

Doordat mijn lichaam en mijn look nu anders is kan ik voor mijn gevoel mijn nieuwe leven nu ECHT beginnen. 

Nadat ik mijn look aan Levi had geshowd (haha) werd ik ineens super misselijk. Ik moest al heel snel overgeven, maar gelukkig haalde ik de wc nog. Ik vond het raar, want inprincipe hoef je niet meer in dit stadium van afvallen meer over te geven. (als je afvalt kun je soms overgeven, zodat je lichaam wat 'dingen kwijt moet, blegh!) Gelukkig voelde ik mij al wel weer ietsie beter nadat het 'eruit' was en besloot om gezellig met Levi te gaan spelen. 'Wat wilt Levi doen?' 'Ikke sand.''Nee Levi, we gaan vandaag niet in het zand spelen, dat heb je gister al gedaan en dan moet je weer in bad.''NEEE!' bij het woord bad wordt Levi altijd een klein beetje hysterisch, het liefst is hij gewoon lekker vies, dat heeft hij tenminste niet van mij. Ik tilde Levi op en vroeg 'Wat wil Levi dan doen?' terwijl ik dat zij zag ik iets raars, of leek het nou zo? 'Levi, kijk eens naar mama.' Levi keek naar mij en ik had gelijk, Levi heeft...