dinsdag 6 augustus 2013

Hoofdstuk 8~Een nieuw begin.


Sander stond met een grijs voor mij en zei: 'Ik kom ophalen wat van mij is; Levi''Huh, maar dat kan niet je doen. Je zit daar in de kliniek en HOE kom je hier?' ik was zo bang dat ik bijna niet meer kon praten. 'HAHA, dacht je nou echt dat ik in zo'n stomme kliniek zit, nou NEE, Gabrielle Arias is geen medewerker van de kliniek.
'Gabrielle deed alsof, ze accepteert mij hoe ik ben en zei zeurt tenminste niet over coke. Daarom maak ik het UIT!' 'WAT?!, hoe kun je loser, jij behandelt mij echt als een stuk vuil en je denkt niet eens aan je zoon, en nee die krijg jij niet mee hoor!'Sander gaf mij een klap in mijn gezicht. 'AUWW!' hij liep naar Levi's kamer... het voelde als een zwart gat, ik wil Levi niet óók nog kwijt. 



Gelukkig kwam Rajan snel binnen. Hij had Sander al zien aankomen en was mijn kant al opgekomen. Toen hij mij hoorde schreeuwen kwam hij gelijk, hij rende snel Levi's kamer in en sloeg Sander, ik had helemaal geen medelijden met Sander, het was zijn eigen schuld. Nadat ik Levi hoorde huilen ging ik snel naar hem toe en bracht hem in veiligheid, Rajan had Sander de deur gewezen en er keerde weer rust in huis.
Rajan en ik gingen even buiten op het bankje zitten, ik kon het nog steeds niet geloven. 'Bedankt he.''Natuurlijk schat, ik had zoiets al wel verwacht.'
Rajan weet mij altijd op de juiste manier te troosten, zo speciaal. Als ik bij hem ben voel ik mij ook speciaal, iemand die echt om mij geeft en mij steunt.

Drie weken later was het eindelijk zover, ik had Rajan gevraagd of hij wou komen, want Levi was jarig. Hij werd eindelijk een peuter. De opvoeding zal nu wel meer tijd kosten, maar toch zullen er ook weer andere dingen makkelijker worden. Levi kan nu lekker spelen en leren, gelukkig wilt Rajan mij daarbij helpen. Alleen zou het ook wel heel zwaar worden, dan zou het mij nooit lukken. Rajan komt heel vaak langs en slaapt ook wel eens bij ons, Levi is dol op hem! Hij is zo goed met Levi, Levi ziet hem al als zijn papa.

Ik had heel veel tijd nodig om na te denken en alles te laten bezinken, ik was tenslotte getrouwd met Sander en hij is de biologische vader van Levi, phoe. Daarom ben ik ook zo blij dat Rajan er is, hij doet zo veel met Levi en ik schilder heel veel, daar word ik lekker rustig van en kan ik goed nadenken.
'Schat, ik ga beginnen met Levi leren lopen, wat denk je?''Wauw! Wil je dat echt doen?!''Natuurlijk, Levi is wel klaar voor deze stap.' Rajan pakte Levi op en kietelde hem, het was zo'n mooi gezicht.
De dagen vlogen voorbij, het was lekker rustig in huis. Door Levi ging ik niet naar school en kon ik de hele dag schilderen en nog steeds was Rajan hier bijna elke dag om met Levi bezig te zijn en als Levi slaapt/ zelf speelt etc. dan is hij bezig met koken of het vaardigheid handigheid leren, wauw.
Inmiddels was ik (weer) een paar kilo aangekomen :( mijn kleren paste zelfs niet meer, ik ben naar de stad gegaan en het 1e wat mij een beetje normaal paste was wel 2 maten groten dan dat ik eerst had, ik was hier niet blij mee, maar Rajan zei dat hij mij mooi vind zoals ik ben, dat gaf mij weer een goed gevoel. Ook heb ik mijn haar geverfd, ik wil het nog lichter maar dit is een tussenstap, dit is iets waar ik WEL blij mee ben van mijn lichaam.
'Stace, kom je even?' Ik ging naast Rajan op de bank zitten en vroeg mij af wat er was. 'Ik ben hier nu zo vaak en ik houd super veel van jou, zullen we samenwonen?''JA, JA, JA!' wat een goed voorstel, zo zou alles nog makkelijker worden :)
Eigenlijk wilden we samen gelijk een nieuw huis kopen, weg van deze plek, deze plek met een naar verleden, maar dat was niet zo handig omdat we zo snel mogelijk samen wilden samenwonen en dan later konden zoeken naar een ander huis.
Een week later had Rajan alles ingepakt en kwam hij bij mij, nu was het officieel.

Een maand later was ik jarig, woehoee. Eindelijk geen tiener meer, maar jongvolwassene. Hier heb ik al zo lang naar uitgekeken. Hopelijk kijken mensen niet meer raar op naar Rajan en mij, want hij is al jongvolwassene. Zo vervelend, we houden gewoon van elkaar dus dan is het toch goed?
Rajan had een paar vrienden uitgenodigd (4 mensen :$) maar het was zeker gezellig, vooral het moment van de kaarsjes uitblazen was geweldig. Iedereen had een leuke feesttoeter en zelfs Levi werd helemaal enthousiast. De vonkjes kwamen en ja hoor, ik was EINDELIJK een jongvolwassene. 
Het feest was echt super gezellig en ik heb super leuke cadeautjes gekregen. Van Rajan heb ik een tegoedbon voor een tattoo gekregen, wauw ik was er zo blij mee!

 Na mijn verjaardag werd het een normaler leven, rustig en met structuur. Inmiddels is het zelfs alweer anderhalf jaar verder, wat gaat de tijd soms snel he? Hoewel mijn leven zelf rustiger was heb ik ontdekt dat ik veel, heel veel stress heb weg gegeten en nadat de stress een beetje voorbij was is dat eetpatroon blijven hangen. Daardoor heb ik nu overgewicht en vind ik mijzelf vreselijk lelijk, echt morbide obesitas is het nog niet, maar ik ben wel veeel te zwaar. 
'Rajan, we zijn nu al zo'n tijd bij elkaar en ik wil graag een 2e kindje.''Wow, ja dat zou super leuk zijn, maar volgensmij komt en nog een 'maar' of niet?''Ja, ik ben zo zwaar dat het officieel onder overgewicht valt en zo kan ik geen kind krijgen en tenslotte vind ik mijzelf gewoon lelijk!''Je bent niet lelijk schat, maar hoe ga je afvallen dan?''Weight watchers, daar heb ik zoveel goede recensies over gehoord en gelezen, dus dat lijkt mij de beste optie.' Rajan vond het een goed idee dus ik besloot mijzelf gelijk in te schrijven. Ik zou NU beginnen met afvallen. 
De volgende ochtend ging ik gelijk naar de sportschool, Levi was het er niet zo mee eens dat ik wegging haha, maar het moest anders kan Levi nooit een broertje of zusje krijgen. Eenmaal trainend besefte ik hoe dat het nog een lange en zware weg zou zijn. 

Inmiddels is het weer een hele tijd verder, ruim een jaar. Ik weet dat het allemaal snel gaat in de tijd en dat het soms misschien niet helemaal klopt met de seizoenen, maar anders klopt het verhaal niet, sorry.

Rajan heeft een nieuw speeltje hoor, ik heb eigenlijk geen idee hoe het heet, maar ik noem het maar de 'Golven voor surfen maker.' hij is er helemaal gek van, hij kan al wat trucjes en wordt steeds beter!
En ja, het is het einde van mijn weight watchers, want ik heb mijn doel behaalt. (na bij elke dag naar de sportschool en een dieet volgen) ik heb nog steeds hier en daar vetrollen en nog zo'n dikke buik-vetrol, maar dat kan me niks schelen. Ik heb geen overgewicht meer en vind mijzelf weer mooi. Rajan zegt dat ik nu nog mooier bent en hij dacht dat, dat niet kon. Zo lief! Ook kan ik weer een kind baren dus dat ik al helemaal mooi.
Rajan gaf mij zelfs een ring, omdat hij mij zo mooi, lief en dapper vond. Rajan is echt de man die ik nodig heb!

Er wordt ook druk geoefend met Levi leren praten, zo schattig. 'Zeg maar MAAN, Levi.''AAN.''Nee Levi, MAAN.''MAAA-MA.' ...phoe.
Nu ik blij was met mijn lichaam heb ik eindelijk de tattoo die ik voor mijn verjaardag heb gekregen laten zetten en ik heb mijzelf een navelpiercing gegeven, als een soort 'beloning' voor het afvallen en ik hem met mijzelf de afgesproken dat als ik weer super dik wordt, hij eruit gaat. Ik vind het niet mooi om een navelpiercing te hebben terwijl je super dik bent en zo blijft de beloning ook echt een beloning voor het 'niet dik zijn.'
Ik heb de smaak te pakken, want ik heb mijzelf ook getrakteerd op een nieuwe look. Ik ben er zo blij mee, die andere kleren waren eigenlijk alleen maar om mijzelf en mijn dikke lichaam te bedekken, ook ben ik langs de kapper geweest voor een 'grote beurt', mijn haar is nu korter en nog lichter. Misschien dat ik het nog 1 tint lichter doe, maar voor nu is het goed zo en ben ik er super blij mee.
Doordat mijn lichaam en mijn look nu anders is kan ik voor mijn gevoel mijn nieuwe leven nu ECHT beginnen. 

Nadat ik mijn look aan Levi had geshowd (haha) werd ik ineens super misselijk. Ik moest al heel snel overgeven, maar gelukkig haalde ik de wc nog. Ik vond het raar, want inprincipe hoef je niet meer in dit stadium van afvallen meer over te geven. (als je afvalt kun je soms overgeven, zodat je lichaam wat 'dingen kwijt moet, blegh!) Gelukkig voelde ik mij al wel weer ietsie beter nadat het 'eruit' was en besloot om gezellig met Levi te gaan spelen. 'Wat wilt Levi doen?' 'Ikke sand.''Nee Levi, we gaan vandaag niet in het zand spelen, dat heb je gister al gedaan en dan moet je weer in bad.''NEEE!' bij het woord bad wordt Levi altijd een klein beetje hysterisch, het liefst is hij gewoon lekker vies, dat heeft hij tenminste niet van mij. Ik tilde Levi op en vroeg 'Wat wil Levi dan doen?' terwijl ik dat zij zag ik iets raars, of leek het nou zo? 'Levi, kijk eens naar mama.' Levi keek naar mij en ik had gelijk, Levi heeft...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten