Hoofdstuk 1~Het (nieuwe) begin.

26-7-2013

Hey, ik ben Stacey Belman en op deze foto hierboven sta ik samen met mijn vriend Sander van Hoorn voor ons nieuwe huis, Zandkust, Surfeiland in Isla Paradiso. Ja... ik weet het, we zijn allebei nog maar een tiener, maar dit is ALTIJD beter dan hele dagen alleen zitten met een stomme nanny. Mijn ouders waren vroeger nooit thuis, vandaar dat ze deze keuze van mij begrijpen. Een nieuw begin met een leuker leven!

Ik kan soms (wat Sander niet zo leuk vind) een beetje humeurig of overemotioneel zijn, maar als ik dat niet ben heb ik een goed gevoel voor humor en kan lekker vlot babbelen. Dat is wat Sander zo leuk aan mij vindt :). Sander is (wat ik niet zo leuk vind) een echte slons :(, hij houdt van kou, voertuigen en het beste: hij kan geweldig zoenen!!! Hij heeft van die heerlijke zachte lippen en... Hahah, als ik daar aan denk droom ik helemaal weg.

Nu kun je ons huisje beter zien. Het was een standaard huisje dat we iets hebben opgeknapt. (nieuw behang, vloeren en natuurlijk meubels.) We hebben geld gekregen van mijn vader om even voort te kunnen en in een normaal huis te kunnen leven. Het huis is niet super groot, maar groot genoeg voor ons 2en. Het staat op palen in de zee en kijkt uit op de zee, dat is wat ik zo geweldig vind aan dit huis. 

Toen we binnen kwamen moest Sander gelijk naar bed, en nee... niet om te slapen. Dit was eigenlijk niet mijn bedoeling om ons nieuwe huisje te verwelkomen met, 'dit'. Maar ik kon de verleiding niet weerstaan laat maar zeggen.

Nadat we 'klaar' waren (hihi) gingen we even kletsen, we waren zo enthousiast over ons huis. Ik weet niet eens meer hoelang we hebben gepraat, het was zo fijn.

Het was ook lekker rustig in het huis, eigenlijk was ik dat wel gewend, want dat was vaker zo bij mij thuis, maar dan met een kille sfeer en hier was het rustig maar gezellig en warm, het voelde echt als een thuis!

Tijdens het gesprek vonden we allebei dat we wel iets moesten verdienen, we woonden nu op ons zelf dus moesten we ook steeds meer zelf gaan regelen en daar hoort geld zeker bij! We kunnen niet altijd geld vragen bij m'n vader. We besloten zo om iets met onze hobby te gaan doen. Sander ging piano spelen en ik schilderen. We moesten nog veel oefenen maar dan zouden we ook wel iets verdienen!

 Na veel en lang geoefend te hebben moesten we naar school. We zijn tenslotte nog tieners en die moeten naar school. Dat was ook een voorwaarde van mijn en Sander's ouders voor als we samen gingen wonen; we zouden nog steeds naar school gaan, dus deden we ook maar braaf.
Toen ik in de bus zat begon in me niet zo lekker te voelen, en de hele dag op school ook niet. Op school heb ik zelfs nog overgegeven en Sander zei dat ik naar huis moest, maar dit wou ik absoluut niet. Het was de 1e schooldag van het jaar, (ook hier weer) een nieuw begin en dat begin wou ik niet verpesten.
Waarschijnlijk was het door alle drukte van de verhuizing, het nieuwe huis, nieuwe school en alles nieuw. Dat hoopte ik tenminste...