Hoofdstuk 6~Van sprookje tot ramp.

Neee, waarom moest Sander nou coke snuiven? Waarom, waarom WAAROM?!!! Het gevoel wat ik steeds had klopte dus, het waren geen hormonen, nee het was Sander die stiekem steeds snoof. Wat moest ik nou doen? Nu pas hoorde ik dat Levi aan het huilen was. Door dat coke-gedoe was ik de tijd vergeten en voor Levi is het al lang etenstijd. Snel liep ik naar Levi om hem een flesje te geven en met hem te knuffelen. Hij is nog zo jong, maar ik had al het gevoel dat hij mij troostte, bij Levi voel ik mij het allerbest op dit moment, hij is zo lief en onschuldig. 

Ik legde Levi weer in z'n wiegje en ik ging buiten op het balkon zitten en liet me helemaal meevaren door de golven. Na een tijd besloot ik om afleiding te zoeken en dat deed ik door samen met Levi naar de stad te gaan. Levi vond het geweldig in de buggy, heerlijk genieten van het uitzicht en alle nieuwe dingen en winkels in de stad. Ik was toch al in de stad dus nam ik gelijk die nieuwste multi tap 6000 mee, die stond al heel lang op mijn verlanglijstje. Thuis heb ik er gelijk een paar boeken opgezet en ben een kookboek gaan lezen, aangezien het koken de vorige keer iets minder goed ging (aangebrand :$) nu ik eenmaal het boek heb gelezen gaat het denk ik beter, het is eigenlijk niet zo moeilijk, maar ik was gewoon een paar kleine dingetjes vergeten.

*DING DONG. Ik schrok wakker, ik was in slaap gevallen, maar dat was van korte duur omdat er iemand voor de deur stond. Half wakker deed ik de deur open. 'Hallo, bent u mevrouw van Hoorn?' Er stond een vriendelijke postbezorger voor de deur en ik antwoordde ja. 'Dan heb ik hier een bestelling van de IKEA, als u dan even hier wilt tekenen zet ik het bij u binnen en zet alles in elkaar. Gelukkig hadden we van tevoren al aangegeven dat we het door iemand anders in elkaar wilde laten zetten, want nu Sander er niet was had ik het anders alsnog niet kunnen gebruiken. 

De man was weg en nu kon ik EINDELIJK Levi op een normale manier verschonen en in bad doen. Dat laatste heb ik maar gelijk gedaan, want dat was wel nodig. Daarna zette ik Levi in zijn nieuwe schommel, hij vond het helemaal geweldig dus ging ik even naar mijn ezel om een schilderij te maken, eigenlijk lijkt het schilderij niks met de situatie van nu te maken hebben, maar eigenlijk wel. Het is een vuurtoren die zegt: Pas op voor Sander! Ja, dat ga ik zeker doen. 

Toen de schommel klaar was sliep Levi al bijna, ik heb hem nog even verschoont (ging een stuk makkelijker zeg) en hem in zijn wiegje gelegd. Zelf ging ik ook maar slapen, want ik was wel moe inmiddels en het leek er niet op dat Sander vannacht nog thuis zou komen dus zou ik er een stuk meer uit moeten voor Levi. 

Die nacht heb ik zo raar gedroomd, ik droomde dat alles uit de hand liep en Sander en ik zouden scheiden, brrrr... Niet echt de beste droom laat maar zeggen. Gelukkig was Levi (ook) heel moe en hoefde ik er maar 2 keer uit. De nieuwe babyfoon (van de IKEA :)) is ook heel handig, ik kan veel beter horen of Levi nou echt huilt of niet. 

Die ochtend waagde ik het maar weer eens, ik ging pannenkoeken maken. Het was een hele schaal vol, en ja, ik kon mij niet echt beheersen en vrat al mijn emoties weg. (ben overemotioneel he) En zo zag de schaal met pannenkoeken eruit na mijn vreetpartij. Je kon nu ook goed zien dat mijn oude, slanke figuur, door de zwangerschap en waarschijnlijk de pannenkoeken verleden tijd was. De zwangerschap was al wel weer een tijd geleden en er gaat echt niet nog meer af :( 

Ik ruimde alle borden (wow wat waren het veel borden zeg) op en haalde Levi uit bed en gaf hem zijn flesje. Lekker he mannetje. We hebben samen wat gespeeld en Levi werd al snel weer moe dus legde ik hem weer in zijn wiegje. Ik vond het weer eens tijd om iets leuks te doen dus ik pakte de jetski en ben even wat gaan varen. Wat was dat heerlijk zeg, het frisse briesje door mijn haren, de felle zon in mijn nek en het water dat om me heen spatte, dit deed me goed!

Maar de ontspanning was van korte duur want toen ik binnenkwam zat Sander doodnormaal tv te kijken. Ik stapte op hem af en deed gelijk de tv uit. 'He wat doe je man!' Sander werd al gelijk boos, hij had waarschijnlijk gisteravond gesnoven en dat was nu uitgewerkt. Toen kwam er een flinke ruzie, ik zal je de details besparen, het was echt GEEN pretje. Er was werd geschreeuwd en gescholden, maar opeens werd het doodstil toen Levi ineens keihard begon te huilen. 'Ik ga, ik wil niet iemand die drug gebruikt bij mijn kind.' voor Sander iets kon zeggen of doen was ik al in Levi's kamer en gaf hem eten, verschoonde hem en knuffelde even. Als ik bij Levi ben word ik altijd meteen rustig. Dat is zo heerlijk aan hem. 

Toen ik klaar was met Levi heb ik hem in zijn schommel gezet, het was zelfs moeilijk om terug te gaan naar de woonkamer, waar Sander was maar het moest. 

Ik liep de woonkamer in en Sander was er niet, maar ik keek naar rechts en ja hoor, daar zat hij aan de keukentafel... te snuiven. 

Ik barstte in tranen uit en riep; 'doe dat nou niet, je verpest je hele leven met die zooi, GA WEG!' 'Okee, als jij dat zo graag wilt lievie, dan doe ik dat toch. Doei' Sander liep doodleuk weg ik wist niet meer wat ik moest doen. 

Afleiding, dat is wat ik moet gaan zoeken. Ik trok mijn bikini uit en deed mijn alledaagse kleding aan, belde een babysitter voor Levi en ging naar het Zomerfestival in de stad. 

Al snel ontmoette ik een aardige man. 'Hallo, ik ben Rajan Patel, zo te zien kan jij wel worden opgevrolijkt.' 'Ik ben Stacey van Hoorn, en inderdaad zou wat afleiding wel fijn zijn.' we konden heel gezellig kletsen en voelde ons heel erg aangetrokken tot elkaar.

Hij kwam steeds dichterbij en dichterbij, ik sloot mijn ogen en...