Nu Sander thuis was konden we lekker gaan eten, omdat ik was gaan slapen had ik geen eten gemaakt, dus Sander had de pizzeria gebeld en al heel snel kwam er iemand 2 pizza´s bezorgen. Die 2 waren zeker nodig, want ik merkte al nu ik zwanger ben dat ik wel wat meer eet :$, maar dat mag hoor, ik tel namelijk voor 2! Nadat we beide onze hele pizza ophadden gingen we nog even op de bank zitten, even tv kijken en lekker niets doen. Net toen ik bijna in slaap viel maakte Sander mij wakker, hij zei dat hij iets heel belangrijks moest zeggen.
Ik snapte er even niks van, tenslotte sliep ik bijna dus ik kon ook niet helemaal helder denken. Toen ging Sander op z'n knie zitten en haalde hij een grote diamantenring tevoorschijn. OMG dacht ik in mezelf. Lieve, lieve, lieve Stacey, we wonen nu samen, we krijgen samen een kindje en nu is het zover voor de volgende stap; wil je met mij trouwen? Het bleef even stil vanaf mijn kant, ik wist even niet meer wat ik moest zeggen... JAA, natuurlijk wil ik dat! Sander deed de prachtige ring om mijn vinger en we omhelsde en zoenden elkaar. Wauw dacht ik, zo kan het leven dus ook gaan, het ene moment zit je nog thuis met een saaie nanny, ouderloos en stilletjes en het andere moment sta je zwanger in je eigen woonkamer en word je ten huwelijk gevraagd. Nu is het officieel: Mijn leven loopt op rolletjes!
Toen we waren uit geknuffeld bedachten we dat we ons huiswerk nog niet hadden gemaakt. Oepsiee, we wilden nu namelijk zo goed mogelijk voor school staan, omdat ik, als de baby er bijna zou komen, niet naar school zou kunnen en als de baby bijna zou komen kan Sander ook niet naar school.
Daardoor besloten we nog even snel aan de keukentafel te zitten en ons huiswerk te maken.
En daar zit je dan, in je eigen huis, zwanger, samen met je verloofde huiswerk te maken, het is wel gek, vind je niet?
Tijdens het maken van het huiswerk konden we ons toch niet helemaal concentreren, er was ook zoveel gebeurd in korte tijd! We hebben heel veel over baby's gepraat en zo kwam ik er achter dat Sander niet van vissen houdt, hahaha. Wat is het toch een scheetje!
Toen we (eindelijk!) ons huiswerk af hadden was het al laat en besloten we om naar bed te gaan, eigenlijk kon ik niet slapen, door al die drukte, maar door de zwangerschap en de lange dag was ik gelukkig toch moe genoeg om met 5 minuten in slaap te vallen. Volgens mij heb ik nog nooit zo diep en lekker geslapen, zelfs van de zwangerschap heb ik geen last gehad!
De volgende ochtend werd ik heerlijk wakker, gelukkig net voordat de wekker ging, want ik heb een hekel aan wakker worden door een wekker... Die ochtend had ik weer een raar gevoel, zouden het nou echt de hormonen zijn of is er toch iets raars aan de hand hier in huis. Ik kon het maar niet plaatsen, maar ja ik kon niet te lang treuzelen want Sander en ik moesten vandaag weer naar school. Sander wordt nou eens wakker! Hhhwaaaa... wat is er liefie? Sander had zeker nog 3 uur kunnen slapen en was er ook zeker niet blij mee dat hij naar school moest.
Ik kreeg al steeds meer een buikje (het beste te zien op de 3e foto),maar ook steeds meer zwangerschapsklachten. Gelukkig was Sander zo lief om me te masseren en hij deed heel lief mij mijn buik, hij ging met de baby praten... ja praten, hij luisterde aan mijn buik en voelde aan mijn buik, hij zei zelfs dat hij de baby zachtjes voelde, zo schattig!
Ik ben zo blij dat ik met Sander ben en dat hij de vader is, hij is zo goed met kinderen en is zo'n schatje.
De tijd vloog voorbij, we hadden bijna geen tijd meer om te eten en gelukkig had ik onze tassen gisteren al klaargelegd.
Op school gaat het goed, al word ik soms wel aangekeken, mensen doen het heel sneaky, maar ik voel hun ogen gewoon op mij branden. Ook heb ik op school afspraken gemaakt over hoe alles zou lopen als de baby bijna zou komen en hij/zij er zou zijn, gelukkig was de vrouw heel aardig, dat maakte het een stuk makkelijker.
Eenmaal thuis hebben Sander en ik gelijk ons huiswerk gemaakt, het is al een gewoonte geworden dat we het samen doen, we kunnen heel goed samenwerken en dat is het een stuk sneller klaar. Vooral voor mij is het erg fijn, want na zo'n lange schooldag voel ik me al moe en als ik dan ook nog alleen zo'n stapel huiswerk moet maken red ik het echt niet!
Kom schat, de taxi-boot staat al naast het huis! Ja, ik kom al. was de vrolijke reactie van Sander. Hij was helemaal blij want we gingen naar de gynaecoloog. In de taxi-boot merkte ik ook al dat die buik steeds dikker werd en steeds meer in de weg ging zitten.
Dokter Marcel was zeer tevreden en we hebben hele mooie foto's meegekregen, ook was ik al zoveel om het geslacht te kunnen zien. Sander en ik wilden graag het geslacht van onze baby weten en ja hoor, precies zoals ik al wenste; een jongetje!
Toen we het ziekenhuis uitliepen waren we allebei dolgelukkig, zoals het er nu uit zag was hij gezond, en zo blij dat het ook echt een hij is.
Hé schat, ik ga nog even de stad in hoor, ga jij maar lekker naar huis. De dokter heeft gezegd dat je goed moet rusten. Huh, wat ga je doen dan? Niks liefje, maak je nou niet zo'n zorgen, haha ik merk al dat je een mama word hoor. Sander moest lachen maar ik vond het helemaal niet zo grappig, het rare gevoel wat ik laatst ook al een paar keer had kwam terug. Ik besloot om me erbij neer te leggen en Sander z'n gang te laten gaan. Nou, ga dan maar als je het echt zo graag wilt. was mijn teleurgestelde antwoord. Zo ken ik je weer! Sander gaf mij een zoen op mijn wang en stapte in de, inmiddels aangekomen, taxi. Ik snapte er niks meer van en het rare gevoel werd alleen maar erger en begon me nu echt zorgen te maken; zijn dit nou de hormonen of zou hij vreemdgaan, verslaaft zijn aan alcohol of drugs? Oh nee, hou op Stacey zei ik streng tegen mijzelf. Zo word het alleen maar erger stommerd! Ik liep langzaam naar de taxi-boot en probeerde ergens anders aan te denken, zodat het gevoel minder zou worden, maar dat was jammer genoeg niet zo...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten